donderdag 17 mei 2018 - Cultuur en Media
camera closecorrect Verwijs ds2 facebook gplus nextprevshare twitter video

Natuurlijk is het kitsch. Het Ave Maria dat operacomponist Charles Gounod aan de arpeggio’s van Bachs eerste prelude onttrok, is muziek met de weeïge geur van bliksoep. Daar verandert een excellente vertolking niks aan. Toch verdient Roberto Prosseda’s recitalplaat met Gounods vergeten pianomuziek de aandacht, al was het maar om dat doddige Ave Maria in perspectief te plaatsen. Blijkt dat Gounod meer en ook betere Bachpastiches op zijn naam heeft. Zijn zes prachtige preludes en fuga’s laten bijvoorbeeld horen hoe behendig hij binnen de strenge marge van het contrapunt salonfähige melodieën weet te spinnen. Zijn pretentieloze, prima geschreven ‘romances sans paroles’: gedistingeerde miniaturen die onder Prosseda’s vingers openbloeien tot stillevens voor troostzoekers. Knap uitgevoerd, maar in stukken als de Marche funèbre voor een marionet of de sonate ‘à quatre mains’ vangt het oor een kwaliteit op waaraan het Prosseda ontbreekt: humor. (tjb)