De cheeta’s die eerder deze week een Frans gezin de stuipen op het lijf joegen in safaripark Beekse Bergen, hadden vermoedelijk vooral interesse in het jonge kind. ‘Jachtluipaarden zullen een volwassene niet zo snel aanvallen, maar een kind is binnen de prooigrootte’, zegt de Nederlandse bioloog Freek Vonk in De Telegraaf.

Op een filmpje dat dinsdag op YouTube verscheen, is te zien hoe een Frans gezelschap tot tweemaal toe uit een auto stapt in het safaripark. Jachtluipaarden besluipen het vijftal, tot afgrijzen van Nederlandse mensen die het tafereel vastleggen. Gelukkig loopt het opmerkelijke uitstapje met een sisser af: de Franse toeristen stappen zonder kleerscheuren weer in hun auto.

‘Ze hebben geluk dat het cheeta’s zijn, en geen luipaarden of leeuwen. Dan was het mogelijk heel anders afgelopen’, zegt Vonk na het bekijken van de video. Hij legt uit dat de katachtigen vijftig tot zestig kilo wegen en volwassen mensen niet zo snel als prooi zullen zien. ‘Al kunnen ze je wel verwonden. Die vrouw uit het filmpje was er vermoedelijk met een paar flinke littekens afgekomen. Maar stel je voor dat ze dat kind te pakken kregen.’

Nieuwsgierig

Hij vervolgt: ‘De cheeta’s zijn in ieder geval nieuwsgierig. Cheeta’s hebben ontzettend goede ogen en worden getriggerd door beweging. Bovendien komt het nooit voor dat daar iemand loopt. Ze focussen zich vooral op het kind, ik denk dat ze dat zagen als een prooi.’

Tegelijk moeten de katachtigen uitkijken dat ze niet zelf in de problemen komen, denkt Vonk. ‘Ze vinden het wellicht ook enigszins eng. Wat die vrouw doet, is dan ook goed: ze tilt het kind op en loopt rustig terug naar de auto.’

Instinct

Rennen was het slechtste idee geweest, legt de bioloog uit. Sterker nog: dat is regel één op de savanne. ‘Wanneer je rent, worden die dieren nog meer getriggerd. Want prooien rennen weg. Je ziet ook dat als het oudere kind even gaat rennen een van de cheeta’s ook gelijk erachteraan rent.’

Maar de dieren worden toch gevoerd in het park? Waarom zouden ze dan een mens willen grijpen? ‘Ze reageren volgens een instinct’, weet Vonk. ‘Op de savanne gebeurt dat ook. Ook al hebben ze geen honger, een jonge of verzwakte prooi is een kans die ze niet snel laten liggen.’’

‘Niet begrepen’

De bioloog gaat ervan uit dat de Franse toeristen echt niet hadden begrepen dat ze niet moesten uitstappen en dat ze zoveel gevaar liepen. ‘Als je willens en weten uitstapt, breng je jezelf en anderen in gevaar. En ook het dier, want als er moet worden ingegrepen, is ook dat het slachtoffer.’’

‘De verantwoordelijkheid om het gevaar zo goed mogelijk aan te geven, ligt bij het park. Er staan overal borden, in allerlei talen. Het is moeilijk om te zeggen waar je eigen verantwoordelijkheid als bezoeker ligt. Maar het lijkt me nogal wiedes dat je niet moet uitstappen.’