Blikopener | Hoofdredacteur Karel Verhoeven blikt terug op de week
Onze kunstrecensent Geert Van der Speeten is streng, maar geeft de openingstentoonstelling in Kanal toch vijf sterren. Het gebouw, de voormalige Citroëngarage, krijgt de hoofdrol. Foto: rr
Uitkijkend naar het zomerse weekend vindt u wellicht tijd voor elf van de interessantste artikels van de voorbije week.

1.

Nu de N-VA almaar meer op een klassieke oud-Belgische partij gaat lijken, zeg maar een machtspartij par excellence, die zwijgt over het communautaire en scoort met identiteit, rijst de vraag wat de volgende stap wordt. Bart Sturtewagen doet een razend interessante suggestie.

2.

De kans is groot dat u nog nooit hoorde van Peter Vansintjan, laat staan wat hem drijft. Hij ontmijnde het sociaal conflict bij Lidl. Hij is de kabinetschef van minister van Werk Kris Peeters (CD&V). Hij is een van die spinnen in het web van de Belgische macht. Een portret.

3.

Over een spin in het web gesproken: Marc Descheemaecker kent u natuurlijk wel. Maar hoe komt die voormalige spoorbaas aan die topposities bij cruciale overheidsbedrijven? Is hij de loopjongen van Bart De Wever, echt een topmanager, is hij beide of geen van beide?

4.

En over de schaduw gesproken: het conflict bij Lidl heeft natuurlijk te maken met hun zuinige bedrijfsmodel waarin elke cent telt. De hang naar zuinigheid is de karaktertrek van de eigenaar. Dat maakt hem tot een van de vijftig rijkste mensen ter wereld. Dit is Dieter Schwarz, de man achter Lidl.

5.

Buitensporige lonen voor ceo’s doen geen stof meer opwaaien. Nochtans maken ook de beleggers zich er best ongerust over. Kijk naar Balta, schrijft Pascal Dendooven. Een tapijtgroep met een schijnbaar aardige groeicurve toen ze naar de beurs gingen. De vijfkoppige top kreeg een incentive in aandelen die bij de beursgang 17 miljoen waard was. De bankiers en analisten die Balta de hoogte in prezen, vertelden er een en ander niet bij.

6.

Maandag stierf fotograaf Shah Marai bij een bomaanslag in Afghanistan. Twintig jaar lang legde hij voor het agentschap AFP de veranderingen in zijn thuisland vast met de camera: de gruwel én de gouden jaren, en nu weer de gruwel. Twee jaar geleden schreef hij een erg mooie tekst over zijn werk. Hij laat Afghanistan tot leven komen.

7.

Latijn en Grieks of toch beter iets praktisch, het blijft een heerlijke discussie. Wie laat zijn kinderen nu een nutteloze, dode taal leren?

8.

Tesla verliest 6.500 dollar per minuut. De toekomst is duur. Maar het is een mirakel dat Tesla überhaupt nog bestaat. Hoe lang nog?

9.

Alle politieke controverse over Kanal, de nog te verbouwen prestigieuze kunsttempel van Brussel, en alle wrangheid over Frans kunstimperialisme, is vergeven en al haast vergeten. Centre Pompidou brengt voor de openingstentoonstelling een karrenvracht aan de fijnste moderne en hedendaagse kunst mee. De Citroëngarage zelf krijgt de hoofdrol. Vijf sterren, vindt de nochtans strenge en zuinige kunstrecensent van De Standaard Geert Van der Speeten.

10.

De reeks Beroepsgeheim levert elke week op maandag artikels op die bij de meest gelezen artikels van de week horen. Wat denken de mensen die ons bedienen, ons huis poetsen, onze mond verzorgen, of onze bedpan wegnemen, nu echt? Ontmoet de thuisverpleegster.

11.

Wie het hoofdpersonage wordt van een verhaal, is eigenlijk een intens politieke kwestie, schrijft de grote Amerikaanse essayiste Rebecca Solnit, bekend van haar werk over stilte, natuur en feminisme. Wie verdient ons medeleven, onze sympathie, het vermoeden van onschuld, de rode loper, en dus de macht en de glorie? ‘Je weet al wie: witte mensen, vooral witte mannen.’ De geschiedenis van Amerika is geschreven als hun verhaal. Ziedaar de echte inzet van de cultuurstrijd. Een heerlijk essay in de Standaard der Letteren.