Fiscus viseert bedrijfsleiders en particulieren
Foto: Photo News

De fiscus zegt sinds een vijftal jaar op voorhand wie ze dit jaar strikter gaat controleren. ‘Dat moet tot een gedragswijziging leiden’, zegt woordvoerder Francis Adyns.

Door in de periode voorafgaand aan het invullen van de belastingaangifte aan te geven wat kritisch zal bekeken worden, hoopt de fiscus dat de belastingplichtige nauwkeuriger te werk zal gaan. Correcte aangiftes blijven de meest effectieve manier van belastinginning. Dit jaar staan volgens de krant De Tijd vooral ondernemers in de belangstelling van de fiscus, maar ook particulieren kunnen controles verwachten.

Het gaat om vier categorieën. In de eerste plaats particulieren die geen belastingaangifte indienen ondanks een uitnodiging én herinnering van de fiscus. ‘We zijn zelfs niet verplicht een herinnering te sturen, maar we doen dat toch’, zegt Francis Adyns. De ervaring leert dat bij de niet-aangevers niet direct vette vissen zitten.

Een tweede groep zijn particulieren die alimentatie overschrijven naar het buitenland. Wie alimentatie stort kan 80 procent van de storting fiscaal in mindering brengen. En wie het ontvangt, moet het aangeven.

Particulieren die vastgoed verhuren aan professionelen kunnen zich ook aan extra controles verwachten. Wie aan privépersonen verhuurt, wordt slechts belast via het KI. Wie een ruimte bijvoorbeeld als handelsruimte of kantoor verhuurt, wordt belast op de werkelijke inkomsten. Als de verhuurder ook bepaalde kosten doorrekent, wordt hij daar ook op belast. De fiscus laat wel toe dat een kostenforfait wordt toegepast, maar de berekening van dat forfait is niet altijd even eenvoudig.

De vierde groep zijn bedrijfsleiders die hun werkelijke beroepskosten bewijzen. Enkele jaren geleden viseerde de fiscus al loontrekkers die hun werkelijk beroepskosten aangeven. Deze keer zijn het bedrijfsleiders die extra controles zullen krijgen. Bedrijfsleiders kunnen ook voor het onkostenforfait kiezen maar dat is geplafonneerd op 2.440 euro. De fiscus stelt vast dat wie zijn kosten bewijst, de neiging kan hebben om zijn kosten zo hoog mogelijk voor te stellen.