De 7 beste films van de week
Foto: cc
Laat sushi en sake aanrukken: het is Japanse week in de cinema, met een misdaaddrama van Kore-eda en Wes Andersons hommage aan het land van de rijzende zon. De beste films nu in de cinema, uitgekozen door onze filmrecensent Jeroen Struys.
1

Isle of dogs

Wes Anderson op z’n hondjes.


Met vershoudfolie maak je een zee, met watten een stofwolk en met wol en ijzerdraad een hond: zo’n 670 animators sloegen aan het knutselen voor ‘Isle of dogs’, Wes Andersons tweede animatiefilm na ‘Fantastic Mr. Fox’. Het is een ode aan ’s mens trouwste viervoeter en de Japanse cultuur, maar vooral een hondsdol avontuur in Wes Andersonland.

naar de recensie >

een interview met Wes Anderson >

 

 

2

The third murder

Moord en doodstraf.


Filmliefhebbers leerden Hirokazu Kore-eda kennen als regisseur van ontroerende familiedrama’s zoals ‘Like father, like son’ en ‘Our little sister’. Met rechtbankdrama ‘The third murder’ slaat hij het pad van de misdaadfilm in.

een interview met regisseur Kore-eda >

 

 

3

Lady Bird

Vogel met nestverlatingsdrang.


Het probleem van liefdevolle moeders is dat ze alles goed bedoelen. Het probleem van hun dochters is dat ze al de passief-agressieve ondertonen oppikken. ‘Lady Bird’ is een grappige, wijze, ontroerende film over wat het is om jong te zijn, tegen de muren op te vliegen en weg te willen – om uiteindelijk alles wat je achterliet te missen.

naar de recensie >

 

 

4

The rider

Rodeo ofzo.


Brady brak zijn hersenpan bij een val van een paard. Nooit meer mag hij rodeo rijden, maar wat dan wel? Rekken vullen in het grootwarenhuis? Veel opties zijn er niet in het indianenreservaat in Zuid-Dakota. ‘The rider’ is een film met prachtige panorama’s, diepe gevoelens en wilde paarden die vrijheid verlangen.

naar de recensie >

een interview met de Belgische producent achter de film, Bert Hamelinck >

 

 

5

Call me by your name

De echo van een verhoogde hartslag.


Een jongenshart ontluikt in de Italiaanse zon: Luca Guadagnino doet wonderen met het gelijknamige boek van André Aciman. Van de antieke beeldhouwwerken van Praxiteles tot de disco van The Psychedelic Furs en ‘Love my way’: ‘Call me by your name’ is een ode aan leven, liefde en alles wat Italië te bieden heeft. Alle aandacht gaat terecht naar hoofdrolspelers Timothée Chalamet en Armie Hammer, maar kijk ook naar de genuanceerde vertolking van een klasbak in de schaduw als Michael Stuhlbarg, nu ook te zien in ‘The post’ en ‘The shape of water’. Hij geeft een monoloog die een Oscar op zich verdient.

naar de recensie >

een interview met regisseur Luca Guadagnino >

 

 

6

The shape of water

De schoonmaakster en het beest.


‘The shape of water’ won de Oscar en toch is het een uitstekende film. ‘Voluit durven gaan voor de romantiek is een groot risico,’ schrijft Steven De Foer, ‘maar als de mayonaise pakt, kun je er een cinemazaal nog eens ouderwets mee inpakken.’

naar de recensie >

interview met regisseur Guillermo del Toro >

 

 

7

Rosie en Moussa

Kinderen in de stad.


Eerst waren er de boeken, nu is er de film. Wie vriendschap sluit met Rosie en Moussa, komt ze daarna nog vaak tegen in de stad. Gisteren nog zag ik ze op de tram. Ze hadden geen kaartjes gekocht, maar dat mocht. ‘De kans dat ze je pakken is één op duizend’, legden ze uit. ‘Er zitten helemaal geen duizend mensen op de tram.’

naar de recensie >