Hoe dood is Hitler?
Foto: rr
Op de conferentie van Potsdam, kort na de Duitse capitulatie, maakte Stalin de geallieerden wijs dat Hitler op de vlucht was, terwijl hij hem vlakbij had laten begraven. Een Franse journalist en een wetenschapper bieden eindelijk uitsluitsel: ‘Het is nu zeker: wat ze daar in Moskou hebben, zijn echt Hitlers tanden.’

Slaap op beide oren vannacht, lezer. Adolf Hitler is dood, en dat is hij al sinds hij zelfmoord pleegde op 30 april 1945. Een Franse journalist en een onderzoeker trokken naar Moskou en stelden dat met eigen ogen vast. Het relaas van die zoektocht leest u zaterdag in dS Weekblad. Hieronder vindt u alvast een voorproefje.

Wisten we dat niet al lang, dat Hitler dood was? Niet volgens de samenzweringstheorieën: hoe hij op het nippertje ontsnapte uit zijn bunker in Berlijn, en nog jaren ondergedoken leefde in Spanje of Argentinië, op een eilandje in de Stille Zuidzee of zelfs op Antarctica. De Franse journalist Jean-Christophe Brisard liet twee jaar met zijn voeten spelen door Russische bureaucraten, om uiteindelijk in de diepste archieven de getuigenverslagen en resten van Hitler en Eva Braun te mogen onderzoeken. ‘Het is nu zeker: Hitlers tanden liggen in Moskou.’ En het oude debat over hoe de Führer zelfmoord pleegde, met vergif of met de kogel? ‘Hoogstwaarschijnlijk allebei.’

Een buurtcafeetje in Parijs, niet ver van Montmartre, op een druilerige ochtend. Een veertiger drinkt zijn koffie. Andere klanten letten niet op hem. Zou een van hen de reeks van History Channel hebben gevolgd over Hitlers vlucht naar Zuid-Amerika? Deze Jean-Christophe Brisard, grand reporter bij Le Figaro, heeft zulke verhalen definitief naar het rijk der fabelen verwezen. Met de hulp van de Russisch-Amerikaanse Lana Parshina en Philippe Charlier, de doctor in de gerechtelijke geneeskunde die ook al de lijken van Richard Leeuwenhart, Jeanne d’Arc en Robespierre onderzocht. Brisard en Parshina schreven het neer in De dood van Hitler.

Hoe komt een mens erbij te gaan onderzoeken hoe dood Hitler is?

‘Enkele jaren geleden schreef ik een boek over kinderen van dictators. Een Franse historicus vertelde me toen dat een Russische archivaris hem in de jaren 90 een schoenendoos had getoond met de schedel van Joseph Goebbels. Daar zit een verhaal in, dacht ik, maar ik botste op een njet van Moskou. Ik vroeg aan Lana Parshina, die het hoofdstuk had geschreven over Stalins dochter Svetlana, om te bemiddelen. Dankzij haar mochten we op gesprek, zodat ze konden peilen of we sensatiezoekers waren of ernstige journalisten. Maar al meteen bleek dat ze geen schedel hadden van Goebbels, dat was een vergissing. Het was die van Adolf Hitler.’

Het volledige verhaal over de zoektocht naar de restanten van Adolf Hitler leest u zaterdag in dS Weekblad. 'Stalin heeft bewust verwarring gezaaid, al wist hij donders goed dat Hitler morsdood was.'