Fientje De Maeyer, verpleegkundige bij Kind & Gezin, met de fiets door Brussel
Foto: Jobat.be
De voorbije drie jaar trok Fientje De Maeyer als verpleegkundige bij Kind & Gezin door Brussel. De verhalen die ze achter de gevels van de huizen ontdekte, hebben haar alvast één ding geleerd: “Perfecte ouders bestaan niet en dat is maar goed ook.”

Fientje is afgestudeerd als vroedvrouw. Een bewuste studiekeuze, want ze vindt het prachtig om getuige te mogen zijn van nieuw leven. Dat ze via haar job schattige baby’s en de gezinnen waarin ze terechtkomen kan begeleiden, ziet ze als een win-win. “Mijn job geeft me de kans een vertrouwensband met mensen op te bouwen. Sinds kort leggen we al contact met toekomstige ouders vooraleer hun baby geboren is. Die startgesprekken helpen om hen vertrouwd te maken met de nieuwe rol die hen te wachten staat.”

Vooral luisteren

Fientje onderstreept dat zij en haar collega’s zeer vraaggericht werken. Er bestaat niet zoiets als ‘een standaard stappenplan’ om je een weg te banen naar perfect ouderschap. “Ik probeer zo veel mogelijk te luisteren naar wat er bij de ouders leeft. Gezondheid is een thema waarover ik heel wat vragen krijg. Zeker wanneer het hun eerste kindje is, willen ze weten hoe ze een verkoudheid of koorts het best aanpakken. Maar ook over opvoedkundige aspecten en gezonde voeding willen ouders graag advies.”

Als Fientje het over ‘de ouders’ heeft, verwijst ze dan zowel naar de moeders als de vaders? “Ik maak er een punt van te vragen hoe het met de mama én de papa gaat. Ouder worden is een hele belevenis, zowel voor de moeder als de vader. Voor beiden begint er een nieuwe fase in hun leven in, waarbij ze allebei nieuwe rollen en verantwoordelijkheden krijgen. Ik stel vast dat vaders steeds meer betrokken zijn bij het ouderschap.”

Prikjes zetten

Baby’s vaccineren hoort ook bij de job van Fientje. “Door mijn opleiding als vroedvrouw ben ik vertrouwd met het toedienen van spuitjes. Je wilt die baby’s vooral een veilig gevoel geven zodat ze niet te veel schrikken van de prik. Het kan helpen om de baby dan dicht bij de mama of de papa te houden. Hun nabijheid geeft een vertrouwd gevoel en heeft een pijnstillend effect. Enkele troostende woordjes of een tutje kunnen natuurlijk ook helpen.”

Bruxelles, ma belle

De voorbije drie jaar was de hoofdstad het actieterrein van Fientje. Met de fiets trok ze van huis tot huis en kwam ze bij allerlei gezinnen terecht. “Het boeiende aan Brussel is dat je er de hele wereld in het klein aantreft. Ik kwam bij mensen van de meest uiteenlopende achtergronden: rijk, arm, autochtoon, allochtoon, hoog- of laagopgeleid, alleenstaand, samenwonend of getrouwd.”

Of ze daaruit iets geleerd heeft? “Ik heb kunnen vaststellen dat elke ouder het goed wil doen en een schouderklopje kan gebruiken. Er bestaat vandaag zo veel lectuur over goed ouderschap dat je wilt vermijden dat ouders hun zelfvertrouwen verliezen omdat ze niet aan dat ideale beeld kunnen voldoen. Wat ik ook geleerd heb, is dat het bouwen van een sterk netwerk rond kwetsbare gezinnen cruciaal is.”

De multiculturele contacten die Fientje in de hoofdstad had, brachten haar nieuwe inzichten bij. “Marokkaanse families waarderen het als je iets met hen meedrinkt. In sommige culturen zien ze graag baby’s die wat voller zijn. Voor hen betekent dat een gezonde baby.” Fientje onderstreept dat die cultuurverschillen haar job net zo boeiend maken. Voor haar is door Brussel trekken een beetje zoals op ontdekkingstocht gaan.

>

>

>