De 7 beste films van de week
Natalie Portman in Annihilation Foto: rr
De beste sciencefictionfilm van het moment komt niet uit in de cinema, maar op Netflix: ‘Annihilation’. De beste films nu in de cinema, pardon: in de cinema en op Netflix, uitgekozen door onze filmrecensent Jeroen Struys.
1

Annihilation

Geflipte scifi-horror-trip.


Niet Netflix doet de cinema’s pijn, maar de Hollywoodstudio’s die ervoor kiezen om hun beste films tegenwoordig amper of niet uit te brengen, terwijl ze superheldenfilms en ander fraais voor bij de popcorn blijven uitspuwen aan de lopende meter. Met ‘Annihilation’ redde Netflix een geestverruimende sciencefictionfilm van de vuilbak, met Natalie Portman in de hoofdrol.

naar de recensie >

 

 

2

Phantom thread

Past als gegoten.


Daniel Day-Lewis neemt afscheid in stijl met zijn vertolking van een kleermaker die valt voor zijn muze in dit subtiele meesterwerk van Paul Thomas Anderson over het ontbijt als ultieme relatietest. Een film van grootse nuances.

naar de recensie >

een interview met regisseur Paul Thomas Anderson >

 

 

3

Call me by your name

De echo van een verhoogde hartslag.


Een jongenshart ontluikt in de Italiaanse zon: Luca Guadagnino doet wonderen met het gelijknamige boek van André Aciman. Van de antieke beeldhouwwerken van Praxiteles tot de disco van The Psychedelic Furs en ‘Love my way’: ‘Call me by your name’ is een ode aan leven, liefde en alles wat Italië te bieden heeft. Alle aandacht gaat terecht naar hoofdrolspelers Timothée Chalamet en Armie Hammer, maar kijk ook naar de genuanceerde vertolking van een klasbak in de schaduw als Michael Stuhlbarg, nu ook te zien in ‘The post’ en ‘The shape of water’. Hij geeft een monoloog die een Oscar op zich verdient.

naar de recensie >

een interview met regisseur Luca Guadagnino >

 

 

4

The shape of water

De schoonmaakster en het beest.


‘The shape of water’ won de Oscar en toch is het een uitstekende film. ‘Voluit durven gaan voor de romantiek is een groot risico,’ schrijft Steven De Foer, ‘maar als de mayonaise pakt, kun je er een cinemazaal nog eens ouderwets mee inpakken.’

naar de recensie >

interview met regisseur Guillermo del Toro >

 

 

5

The post

Pers versus president.


Steven Spielberg, Meryl Streep en Tom Hanks redden de journalistiek: geen wonder dat ze daar bij ‘De Standaard’ voor vallen, hoor ik u denken. Klopt, maar als Spielberg dat doet, levert het vooral een goeie film op, die best kan tellen als prequel op ‘All the president’s men’.

naar de recensie >

 

 

6

I, Tonya

Glad ijs.


Sensationeel schaatsschandaal anno 1994: zeven weken voor de Olympische Spelen wordt de Amerikaanse topschaatsster Nancy Kerrigan brutaal buiten strijd geslagen door een ingehuurde geweldpleger. De politie keek al snel in de richting van Kerrigans bittere rivale Tonya Harding, een schaatskampioen met meer haar op haar tanden dan Fellaini op zijn hoofd. Deze film geeft sans gêne haar kant van het verhaal, met een uitmuntende Margot Robbie in de hoofdrol.

naar de recensie >

 

 

7

Hannah

Charlotte Rampling in Brussel.


Is het een briljante karakterstudie of een aanslag op het geduld? Recensent Steven De Foer zag beide gelijk in ‘dit aangrijpend menselijk portret’ met ‘Charlotte Ramplings fascinerende lange gezicht’ in de fascinerend mistroostige hoofdstad van ons land.

naar de recensie >