Waarom de schoolstrijd over identiteit gaat, het politieke Paasakkoord nu al siddert en Hugo Claus geen stilist was
Een zegeningsceremonie van de Sanctuary Church in Pennsylvania. De bocht van Trump over strengere wapenwetgeving doet de wapenlobby opschrikken.
De polaire wervelwind deed ons met hernieuwd mededogen kijken naar kamperende ouders en daklozen. Het echte nieuws kwam uit de Verenigde Staten. Dit zijn negen van de interessantste artikels van de voorbije week.

1.

Het lijkt de eerlijkste vorm van succes en een inspiratie voor een nieuwe directe vorm van democratie. Geen platenmaatschappij, geen marketingmachine, geen mediamacht, en toch uitgroeien tot een ster die zalen uitverkoopt. De Britse zangeres Dodie, een puur Youtube-fenomeen, kwam naar Brussel en kreeg zelfs vier sterren van onze verwonderde muziekrecensent.

2.

Samen met de Universiteit Antwerpen en de Vlaamse Milieumaatschappij vraagt De Standaard 20.000 vrijwilligers om mee te doen aan een onderzoek naar luchtkwaliteit. De respons overtreft alle verwachtingen. Logisch ook. Lees dit artikel over de recentste wetenschappelijke inzichten in wat diesel aanricht.

3.

Bekoelt de Amerikaanse liefde voor wapens dan toch? Columbine, Sandy Hook, Virginia Tech, Orlando of Las Vegas hadden geen enkele impact. Maar nu tast Parkland in Florida toch de almacht van de National Rifle Association aan. De opportunist Trump springt op de kar.

4.

De federale regering wil deze maand nog eens tonen dat ze kan beslissen. Volgens beproefd recept verzamelt premier Michel heikele dossiers ter voorbereiding van een ‘Paasakkoord’. Dit zijn de ingrediënten.

5.

Het was handenwrijven bij het bericht dat PostNL wegzakt op de beurs. Het aandeel is nu 43 procent minder waard dan toen Bpost er een bod op deed. Dat bod werd hooghartig afgewezen. Maar Ruben Mooijman raadt Belgen aan niet te vroeg victorie te kraaien.

6.

Die hoofddoeken blijven maar terugkeren, net als die kamperende ouders. Waarom toch? Als het over scholen gaat, worden ‘identiteit’ en ‘migratie’ plotseling heel persoonlijk. Mijn kind komt altijd eerst.

7.

Altijd fijn wanneer een columnist er met de botte bijl door gaat. Mia Doornaert kent de excuses en ‘verklaringen’ voor de vrouwenhaat die hiphoppers rondstrooien. Dat de Voetbalbond een WK-lied toevertrouwt aan Damso doet niettemin haar klomp breken.

8.

Hugo Claus was geen stilist. Zegt George Wildemeersch, de toonaangevende Claus-specialist. Hij schreef niet woord voor woord nauwkeurig neer. Daarom vind je in zijn werk zelden een zin die er echt uitspringt. Al zijn zinnen zijn eigenlijk voortreffelijk. De Standaard der Letteren vroeg tien bekende Claus-kenners niettemin naar hun favoriet. Zoals: ‘Twee dingen hielden de minister die ochtend bezig, zijn lichaamsgewicht en de dood.’ Lees ook het interview met Claus-biograaf Mark Schaevers.

9.

Uit de vorige weekendkrant wil ik toch nog één artikel aanhalen: de vragen die we Catherine de Zegher, directrice van het Museum voor Schone Kunsten in Gent, hadden willen stellen. Waarom aanvaardde ze de fabelachtige collectie van Russische kunstwerken als bruikleen hoewel alle signalen op rood stonden en eminente collega’s haar waarschuwden? Omdat ze zelf niet antwoordt, ging Geert Sels verder graven.