De nieuwe partij van Dyab Abou Jahjah zal onder de naam ‘be.one’ deelnemen aan de gemeenteraadsverkiezingen in 2018 en de parlementsverkiezingen in 2019. Dat is woensdag bekendgemaakt op een persconferentie. De partij profileert zich als een postkapitalistische partij die pleit voor radicale gelijkheid en die werk, basisonderwijs en huisvesting als rechten voor iedereen ziet.

De partij onthulde woensdagnamiddag haar naam en programma in aanwezigheid van een aantal kandidaten, zoals oud-journaliste Hilde Sabbe en Gents advocaat en woordvoerder van de Groene Moskee Ercan Tok, die ook docent aan het Ghent Institute for International Studies aan de UGent is. In afwachting van een partijcongres functioneren Kaçar en Abou Jahjah als coördinators van de partij. Dat congres moet ook een programma goedkeuren, vandaag bestaat er enkel een visietekst.

Be.One wil bij de komende lokale verkiezingen zeker in een aantal grote steden opkomen, zoals Antwerpen, Gent, mogelijk Mechelen en nog enkele Limburgse grotere steden. In Brussel zal de partij in een aantal grotere gemeenten opkomen. Er lopen ook nog gesprekken in enkele Waalse steden, maar er zullen alleen lijsten ingediend worden waar er voldoende kandidaten en aanhang zijn, verduidelijkte Abou Jahjah. Bij de parlementsverkiezingen is het bedoeling om zowel een Nederlandstalige als Franstalige lijst in te dienen.

Radicale gendergelijkheid

De partij gaat voor radicale gelijkheid op het vlak van gender, afkomst en sociale achtergrond. Be.One pleit voor genderpariteit in de overheidsinstellingen. Bedrijven, die meedingen voor overheidsaanbestedingen moeten aan bepaalde gendervoorwaarden voldoen.
Op sociaal-economisch vlak moet er een taxshift van de zwakste naar de sterkste schouders gaan. Grote bedrijven en multinationals moeten zwaarder belast worden, terwijl de belastingen van kmo's naar omlaag moeten. verminderd moeten worden. Voorts staat Be.one achter een ecologische transitie en is ze ideeën zoals lokale munten genegen.

De partij staat ook achter de scheiding van staat en kerk, maar niet zozeer naar het Franse model van de "laïcité", maar eerder naar het Britse model, 'waar het er relaxer aan toe gaat', volgens Abou Jahjah.

Tenslotte trekt Be.One ook de kaart van een eigen beleid voor Brussel. Vandaag staat Brussel nog te vaak onder de voogdij van Vlaanderen en Wallonië, klonk het. Zo is er nood aan een eigen Brussels onderwijsbeleid.