Emilie, Raquel, Eduard, Catherine, Adriano... Allemaal waren ze in de buurt toen de explosie in Antwerpen plaatsvond, en allemaal hebben ze hun verhaal.

Raquel, 22, uit Spanje, woont enkele huizen naast de ontplofte panden. Ze staat in pyamabroek te wachten tot ze enkele spulletjes mag oppikken in haar appartement. Afgelopen nacht bracht ze op hotel door.

'Ik hoorde een knal en voelde ons appartement bewegen, dat was schrikken', zegt ze. 'Bang waren we niet. We wisten alleen niet wat er aan de hand was. We zijn naar buiten gestormd en toen zagen we de ravage. Die was groot.'

Zodra de politie arriveerde, kreeg Raquel te horen dat ze niet meer binnen mocht. 'We zijn dus op hotel gegaan. Hoe het nu verder moet? Geen idee. We gaan nu eerst opvang voor de komende dagen regelen. En dan wil ik mijn familie in Spanje op de hoogte brengen.'

Nauwelijks geslapen

TEW-student Jef Van Belle (21) heeft net zijn examen micro-economie afgelegd. Het ging niet goed. Afgelopen nacht heeft hij nauwelijks geslapen omdat zijn kot recht tegenover de ontplofte panden is.

'Ik dacht eerst dat de bliksem was ingeslagen op ons huis. De knal was gigantisch. Ik wist meteen dat er iets erg was gebeurd. Toen ik uit het raam keek zag ik dat het huis naast de pizzaria volledig weg was. Ook de pizzaria zelf stond nauwelijks overeind. En ik was er vorige week nog gaan eten...'

'Toen ik uit het raam keek, kwamen er slachtoffers bloedend en roepend van onder het puin. Er was redelijk wat chaos en mensen in shock. De hulpdiensten waren er heel snel. Ik moest op mijn kot blijven. Beneden waren wel de ruiten gebarsten en een deur gebroken. Vanuit mijn raam kon ik de reddingswerkzaamheden volgen. Ik heb deze ochtend mijn kot moeten verlaten en ga nu bij mijn ouders in Kalmthout studeren.'

'Mogen van geluk spreken'

Vanessa Tuur (27) volgt de opleiding Vroedkunde op de AP Hogeschool. Ze woont links naast de drie ontplofte panden. Studente Internationale Betrekkingen Barbara Bruce-Boye (25) woont bij haar in. De huisbaas heeft de twee net vergezeld naar hun kot om enkele spulletjes op te pikken. Als bij wonder is er geen schade. 'We mogen van geluk spreken.'

'Ik dacht vroeg naar bed te gaan. Barbara stond nog onder de douche. Tot die enorme knal. Ik was niet wat er gebeurde. Was er een steiger omgevallen? We zijn snel naar buiten gelopen. Ik zag een jongen die uit het puin kwam gelopen met een verwonding aan zijn voet. Hij was in paniek. Al zijn vrienden waren nog binnen, schreeuwde hij. Hij begon een hele lijst namen op te sommen.'

'De hulpdiensten waren heel snel ter plaatse. Naar mijn gevoel duurde dat nog geen twee minuten. We hebben in de loop van de dag niets geroken van gas. Of iets abnormaal opgemerkt. Een maand geleden zou hier al eens een luide knal zijn geweest, maar ook daar hebben we niets van gemerkt. De adrenaline begint nu pas echt te komen. Voor vannacht hebben we al opvang.'

‘Gigantische knal’

‘Ik zag alles gebeuren’, zegt Emilie, een twintiger die aan het dineren was toen het gebouw ontplofte. ‘Plots hoorde ik een gigantische knal. Ik zag een lichtflits, gevolgd door veel rook. We zagen jonge mensen onder het puin uit kruipen. Ze zagen helemaal zwart. Mensen waren aan het roepen en gillen. Bijna het hele gebouw ligt in puin. De hele voorkant is volledig ingestort. Ook de huizen ernaast zijn beschadigd.’

‘De hulpdiensten waren heel snel ter plaatse’, vertelt Emilie nog. ‘Ze hebben ons meteen gevraagd terug naar binnen te gaan. We hebben de brandweer met een ladder vanop de hoogste verdiepingen mensen zien evacueren.’

'Ik voelde de grond tillen'

'De knal was zo hevig dat mijn raam openklapte', zegt Eduard, een student van de Zeevaartschool die in zijn kot in de Rodestraat aanwezig was. 'Het was een enorme explosie.' En ook Catherine die om de hoek woont, 'voelde de grond trillen. Ik zag twee brandweerwagens en zeker vijf combi’s.' Nog volgens de jonge vrouw was de knal voelbaar tot op de tweede verdieping.

'We wonen naast het ontplofte gebouw', zegt Adriano (54). 'Ik was klaar om te gaan slapen toen het plots was alsof er een enorme bom ontplofte. Alle ramen van het gebouw spatten in scherven uiteen. Het was verschrikkelijk. Het glas vloog meters ver.'

Adriano's dochter is er het ergst aan toe van het hele gezin. Ze heeft overal pijn en wil naar het ziekenhuis. 'We wachten op een ambulance en ik wil dat ze zo snel mogelijk verzorgd wordt. Ik sta te trillen op mijn benen. De voordeur lag drie meter verder, weggeblazen door de schok. Ik probeer nu familie te bereiken voor onderdak vannacht. Ons appartement is een ravage.'