Omran kan uitgewezen worden, via Facebook wil hij bewijzen dat hij wél in België thuishoort
Omran (links) met zijn vrienden op de Grote Markt in Brussel. Foto: amg

Omran Barikzai, de 22-jarige Brusselse student uit Herzele moet op 10 januari aan het ‘Commissariaat-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen’ (CGVS) in Brussel aantonen dat hij in België is geïntegreerd. Kan hij dat niet riskeert hij uitgewezen te worden. Daarom roept hij via Facebook vrienden en klasgenoten op om een steunboodschap te schrijven.

Negen jaar lang wonen Omran Barikzai en zijn familie al in België, maar nog steeds werd hun asielaanvraag niet aanvaard. In 2008 lieten ze het door oorlog verscheurde Afghanistan achter zich en startten ze een leven in Brussel. Negen jaar later is de familie van vijf goed ingeburgerd, maar asiel kregen ze nooit en ze kregen in het verleden zelfs al eens het bevel om het land te verlaten.

Op 10 januari krijgt Omran, de middelste zoon van de familie Barikzai, de kans om bij het CGVS te tonen dat hij in België hoort. ‘Ik ben de enige van mijn familie die uitgenodigd is’, vertelt Omran in vloeiend Nederlands. ‘Dat is vreemd, want mijn ouders en broers leven net zoals ik en zijn ondertussen ook ingeburgerd. Dat betekent wel dat alle last op mijn schouders rust, want als ik een verblijfsvergunning krijg, dan zullen ze mijn familie niet naar Afghanistan terugsturen.’

Veel vrienden

Om zijn zaak goed voor te bereiden plaatste Omran een oproep op Facebook. Zo hoopt hij zo veel mogelijk steunboodschappen te krijgen. ‘Bij een vorig gesprek vertelden ze mij dat ik onvoldoende had laten zien dat ik geïntegreerd was. Ik heb nochtans veel vrienden op school, in jeugdbewegingen en op de Vlaamse Gemeenschapscommissie, waar ik vakantiewerk deed. Ik hoop dat al die brieven bewijs genoeg zullen zijn, dat ze mee zorgen voor een goede afloop. Op één dag heb ik er al veel mogen ontvangen, maar het mogen er altijd meer zijn.’

Omran doorliep met glans het secundair onderwijs in Brussel en startte eind vorig jaar met een opleiding rechten aan de VUB. Daar zit hij nu in de blok voor zijn eerste examenperiode in het eerste bachelorjaar. ‘De belangrijke momenten om asiel aan te vragen, vallen altijd in examenperiodes. Dat maakt het extra lastig. Als ik mijn situatie vergelijk met medestudenten, dan moet ik met een hoop extra problemen afrekenen. Maar dit is geen klaagzang. Ik ben heel tevreden met de kansen die ik hier al gekregen heb. Maar tegelijk heb ik ook nood aan mentale rust, net als mijn ouders. Ik merk dat ze afzien van deze situatie en dat is niet leuk om te zien..’

Noodgedwongen verhuis

In de zomer moest Omran met zijn familie noodgedwongen naar Herzele verhuizen. ‘Ik was graag in Brussel gebleven, zeker omdat ik hier nu studeer. Maar de situatie van onze familie is complex geworden. Ik ben rechten beginnen studeren omdat ik leergierig ben, maar dit helpt ook om de administratieve mallemolen beter te begrijpen. Zo kan ik in de toekomst misschien zelf meer oplossingen vinden. De voorgaande jaren hebben heel wat personen, waaronder ex-leerkrachten en vrienden, me al enorm geholpen met deze situatie. Ik hoop dat ik in de toekomst ook iets terug kan doen.

Omran hoopt dat hij deze onduidelijke situatie eindelijk achter zich kan laten. ‘Ik vraag maar één ding: geef ons gewoon een kans om te tonen dat we goede mensen zijn.’