Charleroi-coach Felice Mazzu is als beste trainer van het jaar uitgeroepen tot de laureaat van de zevende Trofee Raymond Goethals. De prijs werd vanmiddag uitgereikt in het Château du Lac in Genval en bekroont de Belgische trainer die in 2017 het best beantwoordde aan de figuur van Raymond Goethals, zijn wijze van werken en gedrevenheid.

Hugo Broos, bondscoach van Afrika Cupwinnaar Kameroen, Ivan Leko (Club Brugge, ex-STVV) en Felice Mazzu (Charleroi) kregen het meeste stemmen achter hun naam in de eerste stemronde. Zij maakten onder elkaar in de tweede stemronde uit wie won. En dat was dus Felice Mazzu.

Felice Mazzu wint Trofee Raymond Goethals als beste trainer van het jaar
Felicitaties van de baas Mehdi Bayat

De 51-jarige Mazzu plaatste zich vorig jaar met het bescheiden Charleroi al voor Play-Off 1 en de Karolingers werden uiteindelijk vijfde. Dit seizoen doet hij echter nog beter en staat Charleroi momenteel knap tweede, op acht punten van de leider, het Club Brugge van Ivan Leko...

“Een hele eer na mijn atypische carrière”

“Ik vreesde al de Poulidor van deze trofee te worden”, lachte de coach van Charleroi, die de voorbije jaren enkele keren naast de prijs greep. “Gezien mijn atypische carrière als coach, met vele jaren op lager niveau, ben ik natuurlijk heel fier deze award te winnen tussen al deze grote coaches die hier aanwezig zijn. Dit geeft heel veel voldoening, en ik wil dit delen met mijn hele ploeg en staf. Het recente parcours van Charleroi is aan hen te danken. Ik draag deze prijs ook op aan mijn familie. Mijn vader verhuisde van Italië naar België om in de mijnen te werken. Nu is zijn zoon een in België erkende coach.”

“Het klopt dat Hugo Broos de Africa Cup heeft gewonnen. Maar ik kan niet zeggen dat ik verrast ben, al had ik niet verwacht de trofee te krijgen. Charleroi heeft toch al een mooi parcours afgelegd, gezien de beperkte middelen. Deze trofee is volgens mij dan ook verdiend. Nu wil ik er alles aan doen om met Charleroi een prijs te pakken.”

“Raymond Goethals herinner ik me als de coach met de sigaret in de mond. Op dat vlak heb ik dus een gemeenschappelijk element met hem”, lachte Mazzu. “Raymond was een coach die heel sereen en kalm was en net als ik dicht bij zijn spelers stond. Net als ik vond hij de organisatie belangrijk. Tegelijkertijd was hij ook streng. Dankzij die combinatie wist hij fantastische resultaten te boeken. Ik hoop op een carrière zoals Raymond”, besloot Mazzu.

Voor het eerst kregen alle genomineerden van sponsor ladbrokes.be een cheque ter waarde van 2.500 euro, te besteden aan een sociaal doel (bij voorkeur met een sportieve achtergrond).

Felice Mazzu wint Trofee Raymond Goethals als beste trainer van het jaar
Foto: thst

De prijsuitreiking in het Château du Lac in Genval werd bijgewoond door heel wat bekende (ex-) trainers en/of voetballers zoals Michel Preud’homme, Eric Gerets, Jos Daerden, Guy Vandersmissen, Simon Tahamata,...

Geen punten voor trainer van kampioen

Ook Philippe Clement (Waasland-Beveren, ex-T2 Club Brugge), Francky Dury (Zulte Waregem), Jonas De Roeck (STVV, ex-Berchem Sport), Mircea Rednic (Excelsior Moeskroen) en Yves Vanderhaeghe (AA Gent, ex-Oostende) sprokkelden punten maar haalden de top drie niet. Opvallend: René Weiler werd in 2017 kampioen met Anderlecht maar de ondertussen al ontslagen Zwitser kon geen enkel punt versieren...

In 2016 ging de award naar Michel Preud’homme. De toenmalige trainer van Club Brugge, die blauw-zwart voor het eerst in elf jaar naar de landstitel leidde, bleef toen Mazzu en Dury voor. Eric Gerets won in 2011 de eerste trofee als bondscoach van Marokko. Nadien volgden Peter Maes (Lokeren), Franky Dury, Marc Wilmots (Rode Duivels) en Hein Vanhaezebrouck (AA Gent).

Erelijst:

2011: Eric Gerets (bondscoach Marokko)

2012: Peter Maes (Sporting Lokeren)

2013: Francky Dury (Zulte Waregem)

2014: Marc Wilmots (bondscoach België)

2015: Hein Vanhaezebrouck (AA Gent)

2016: Michel Preud'homme (Club Brugge)

2017: Felice Mazzu (Charleroi)

Om de legende Raymond Goethals te eren, hieronder nog enkele legendarische beelden van “den tuveneir”: