De pizza is voortaan erkend als werelderfgoed
Foto: AFP

De edele kunst van pizza’s maken zoals dat in Napels gebeurt, is toegevoegd aan de Unescolijst van Immaterieel Cultureel Erfgoed. Pizza is wereldwijd populair, maar algemeen wordt aangenomen dat de Zuid-Italiaanse stad Napels de bakermat is van de originele versie.

De VN-cultuurorganisatie nam de beslissing tijdens een bijeenkomst op het Zuid-Koreaanse eiland Jeju. Twee miljoen mensen hadden een ‘wereldwijde petitie’ ondertekend om de Italiaanse aanvraag te ondersteunen, aldus Sergio Miccu, voorzitter van de vereniging van Napolitaanse pizzamakers.

Die vereniging heeft zeer specifieke richtlijnen die maken dat een pizza een authentieke Napolitaanse pizza is. Die is gemaakt met deeg van tarwebloem, biologische gist, zeezout en water. Het deeg moet handgekneed worden. Pizzamakers laten zich soms betrappen op wat deeg-acrobatiek door het bijvoorbeeld in de lucht te gooien. Er zijn maar twee soorten Napolitaanse pizza: marinara en margherita.

De pizza is voortaan erkend als werelderfgoed
Foto: EPA-EFE
De pizza is voortaan erkend als werelderfgoed
Foto: AFP

In het elf bladzijden tellende boek met regels staat ook dat het bakken alleen mag gebeuren ‘in een houtoven die de temperatuur van 485 graden Celsius heeft bereikt’ en dat het bakken niet langer mag duren dan 60 tot 90 seconden.

De kunst van het pizzabakken gaat terug tot de zestiende eeuw. De eerste pizza’s in Napels waren platte broden die in de eerste plaats waren gemaakt als een snelle en goedkope manier om het volk te voeden, aldus historicus Antonio Mattozzi. De culinaire traditie ontwikkelde zich en de eerste pizzeria’s doken op het einde van de achttiende eeuw op. Maar het duurde nog bijna een eeuw alvorens de pizzeria’s uitzwermden buiten Napels.