Underwear, waar de verkoopsters zelf hun lingerie showen
Foto: lies engelen

Ketens komen en gaan, maar enkele vaste waarden in de Brusselse Dansaertstraat blijven bestaan. Zo ook lingeriezaak Underwear die dit najaar dertig kaarsjes mocht uitblazen. En dat vierden ze door voor het eerst zelf achter de ontwerptafel te kruipen voor hun favoriete Belgische merk Pluto on the moon. ‘Ontwerpen is tof, maar het is zo’n moeilijke wereld.’

In tegenstelling tot heel wat andere panden in de Dansaertstraat wordt op nummer 47 al dertig jaar lang hetzelfde product verkocht. Lingeriezaak Underwear staat garant voor een originele selectie van high-end labels en merken uit het hogere middensegment, en lanceerde onder meer het Belgische lingeriemerk La Fille d’O.

Nog meer dan de naam en het pand, zorgen ook de gezichten voor een herkenningspunt. De zaak wordt al meer dan tien jaar gerund door Geertje Milis en de zussen Tine en Fien Prophete, en ook wie nog nooit een stap binnen heeft gezet in hun winkel, kan hen herkennen. De drie zijn namelijk hun eigenste uithangbord en poseren zelf met de nieuwste beha’s, badmode en andere kleding die bij Underwear in de winkelrekken hangt.

Om hun dertigste verjaardag te vieren, heeft het drietal voor het eerst zelf iets ontworpen, samen met het Belgische Pluto on the moon. ‘We delen diezelfde passie voor creativiteit en kwaliteit en kennen elkaar al zo lang, dat een samenwerking een logische volgende stap leek’, klinkt het.

Het werd een slip dress in twee tijdloze gestreepte uitvoeringen, ‘omdat de combinaison (ofwel slip dress in het hedendaagse modejargon, red.) een vergeten basisitem is dat eigenlijk in geen enkele garderobe mag ontbreken’. ‘Het voorziet je silhouet niet alleen van een sensuele toets, maar onderstreept ook de snit van je bovenkledij waardoor je outfit simpelweg beter valt.’

Volgens de Underwear Girls (een bijnaam die het drietal overhield aan een bezoek van Dita Von Teese) kan hun ontwerp op verschillende manieren worden gedragen. ‘Als onderjurk of als nachtjurk, maar zeker ook als bovenkleding, bijvoorbeeld me een hoge col onder.’

Vooruitstrevend

Underwear legde van bij het begin de lat hoog. ‘Sonja Noël, eigenares van boetiek Stijl (eveneens in de Dansaertstraat, red.), is deze winkel begonnen omdat ze naast haar vrouwen- en mannenkledingwinkel ook lingerie wilde verkopen met dezelfde geest’, vertelt Geertje Milis, die kort na de opening bij Underwear begon te werken en tien jaar later de winkel overnam.

‘Die zag er toen bijna hetzelfde uit als nu, inclusief de glazen wand, iets wat toen erg ongezien was.’ Zussen Tine en Fien zijn bij Underwear gestart als jobstudent en niet meer vertrokken. ‘Ze kwamen hier al over de vloer als klant en stonden zo gebiologeerd naar alles te kijken, dat ik heb gevraagd of niemand van hen een job zocht.’

De drie maken samen elk seizoen de selectie en volgen daarbij vooral hun eigen intuïtie: enkel wat ze alle drie mooi vinden, haalt de rekken. Smaakt het naar meer, nu ze voor het eerst hun eigen stuks hebben ontworpen? ‘Ontwerpen is tof, maar het is zo’n moeilijke wereld. Dat is mijn plaats niet, mijn plaats is hier. Het ligt me beter om anderen aan te prijzen, dan om zelf te creëren en de productie op te volgen enzovoort’, vertelt Tine.

‘Bovendien is het nog een pak moeilijker om lingerie te ontwerpen dan kleding, omdat de techniciteit niet zo eenvoudig is. Het gaat om zo’n klein stukje stof dat volledig op punt moet staan. Wat we wel vaak doen, is jonge ontwerpers raad geven en adviseren, zoals het Belgische lingerielabel Judith dat we sinds kort verkopen.’

‘Ik vind het belangrijk om voldoende Belgische labels in de winkel te hebben. Als wij het niet verkopen, wie dan wel? Veel andere lingeriewinkels begrijpen dat vaak niet zo’n conceptueel merk, en in kledingwinkels wordt het wel vaker verkocht, maar daar hebben verkopers vaak niet de technische kennis om lingerie te verkopen, en dan verliest dat wat zijn waarde’, vult Geertje aan.

‘Het is belangrijk voor ons om Belgische makelij te verkopen, maar het moet ook goed zijn’, benadrukt Tine. ‘Er zijn ook een heleboel merken die we niet verkopen. De pasvorm moet goed zijn, de materialen... Judith bijvoorbeeld was ook met een vorige collectie bij ons langsgekomen, en toen hadden we enkele opmerkingen. Ze heeft toen naar ons geluisterd en er ook iets mee gedaan, waardoor we voor deze collectie besloten hebben om haar lingerie wél te verkopen.’

‘Nog zo’n Belgisch merk waar we grote fan van zijn is het Antwerpse badpakkenmerk Niagara. Heel klein, maar technisch een topmerk. Dat wordt hier ook al meer dan tien jaar verkocht.’

De Underwear Girls zijn heel trouw aan de merken die ze verkopen. ‘Het Italiaanse Laura Urbinati wordt al bijna dertig jaar bij ons verkocht. Eres ook. Het belangrijkste criterium is dat we er zelf zot van zijn, dat we het mooi vinden en dat het ons echt wel iets doet. Want er zijn ook merken waar we veel van gehouden hebben, die we heel mooi vonden, maar die we na een tijd hebben moeten loslaten omdat we het niet meer voelden. Je moet ook mee blijven met de tijd.’

Mannen

Naast beha’s en slips zijn hier de voorbije jaren ook heel wat boxershorts over de toonbank gegaan. ‘Ongeveer twintig procent van onze klanten zijn mannen. We horen vaak van mannen dat we een winkel zijn waar ze graag komen. Ik vind het fijn dat we een winkel zijn voor beide seksen, want dat creëert een speciale sfeer. We hebben bovendien een heel divers clientèle, van heel trendy mensen tot heel gewone vrouwen en mannen. Van heel jong tot heel oud ook, van twaalf tot 85.’

Jong of minder jong, nieuwe klanten vinden ook hun weg naar de winkel dankzij sociale media, waar het drietal foto’s post waarop ze zelf poseren met de nieuwe lingeriesetjes en kleding. ‘’We voelen dat dit de juiste manier is om naar buiten te treden. De vrouwen en mannen die we te zien krijgen in de winkel lijken van ver niet op wat ondergoedreclame toont. Daarom zou het voor ons ook niet kloppen om modellen te gebruiken. Gewone vrouwen zoals wij, dat willen we tonen.’

‘Het mag dan wel lijken alsof we veel tijd steken in onze foto’s voor Instagram en de website, maar dat gaat eigenlijk heel vlug en spontaan. Normaal nemen we de foto’s ook zelf, enkel de laatste keer in Hotel le Berger hebben we de professionele fotografe Lies Engelen ingeschakeld, omdat het er nogal donker was. Zij snapte ons gelukkig volledig en liet ons volledig doen. De poses, dat zijn wij. En we maken veel plezier in het proces, net zoals we altijd doen.’

Als het van de Underwear Girls afhangt, mogen er dus gerust nog eens dertig jaar bijkomen, op dezelfde locatie als het even kan. ‘Er wordt wel eens geklaagd over de ketens die zelfstandige boetieks wegjagen, maar zo zien wij dat niet. Het is geen nieuw verschijnsel en ik denk dat kleine multimerkenboetieks altijd wel zullen blijven bestaan. Een beetje als tegenwicht. Onze klanten blijven ook komen, net omdat ze hier altijd dezelfde gezichten zien. Wij hebben de voorbije jaren het merk Underwear opgebouwd, onze eigen branding. Ik denk dat veel van onze klanten niet eens weten van welk merk hun beha is, maar hij komt van Underwear.’

‘We blijven ons werk ook graag doen omdat we veel mensen blij maken, omdat ze bij ons meer zelfvertrouwen krijgen en hun lichaam leren aanvaarden. Soms komen klanten net omdat ze een slechte dag hadden, en nood aan een opkikker. Het was nooit mijn plan om lingerieverkoopster te worden, maar het geeft enorm veel voldoening als je ervoor kunt zorgen dat iemand anders naar zichzelf gaat kijken. Elke dag meer en meer.’