Waarom het nieuwe boek van Wout van Aert “Ik fiets focus” heet, een zinnetje dat hij 100 keer moest opschrijven
Foto: BERT DE DEKEN

In het postrevalidatiecentrum ‘To Walk Again’ in Herentals werd maandagavond het boek ‘Ik fiets focus’ over Wout van Aert voorgesteld. De renner en zijn vriendin Sarah zijn ‘peter en meter’ van de stichting die Marc Herremans enkele jaren geleden oprichtte, vandaar de locatie. Het boek is een inkijk in het leven van de wereldkampioen, een blik achter de schermen.

Het boek telt 176 bladzijden en is geen biografie van Van Aert. Auteur en journalist Nico Dick beschrijft in ‘Ik fiets focus’ het leven van een veldrijder en ging daarvoor te raad bij onder andere de entourage van de wereldkampioen zoals zijn ouders, vriendin Sarah, mental coach Rudy Heylen, trainer Marc Lamberts en kinesist Lieven Maesschalck.

“‘Ik fiets focus’ mocht geen biografie worden. Daarvoor is Wout van Aert immers veel te jong. Wat we wel wilden doen is beschrijven hoe een topcrosser leeft. Daarom dit boek”, stelde Nico Dick. “Ik ging hiervoor mijn licht opsteken bij onder andere mental coach Rudy Heylen die eveneens werkt bij Club Brugge. Ook met Marc Lamberts, de trainer van Wout van Aert, had ik diepgaande gesprekken. Net als met kinesist Lieven Maesschalck en natuurlijk de ouders van Wout en Sarah, zijn vriendin.”

Kiezelsteentjes in tijdrit

“In het boek worden enkele leuke anekdotes beschreven”, vervolgde Dick. “Zo ook het verhaal over de tijdrit in de Baloise Belgium Tour. Wout van Aert had opgemerkt dat er in een bepaalde bocht kiezelsteentjes lagen. Zonder deze steentjes kon de bocht veel sneller aangesneden worden en hij meldde dit aan zijn ploegleider Niels Albert. Deze trommelde direct iemand van de entourage van het team op die zich naar het punt repte met een borstel. Toen Oliver Naesen, de renner die net voor Wout van Aert gestart was, het desbetreffende punt voorbij was deed de man zijn werk, veegde de strook netjes proper zodat Wout van Aert geen hinder ondervond van de kiezelsteentjes en zodoende enkele seconden winst maakte. Niels Albert pikte de verzorger op met zijn volgwagen en vertrok daarna met gierende banden, op een manier zodat de kiezelsteentjes terug netjes op hun vroegere plaats vlogen. Dit is één anekdote.”

Ook wordt er in het boek een hele crossdag uitvoerig beschreven. “Veldrijden is immers meer dan dat uurtje op de fiets zitten. En de naam van het werk? ‘Ik fiets focus’, was het zinnetje dat Rudy Heylen Wout van Aert honderd keer liet opschrijven om van zijn ‘kampioenschapscomplex’ af te geraken. Die leuze hing ook in de motorhome van Wout.”

Waarom het nieuwe boek van Wout van Aert “Ik fiets focus” heet, een zinnetje dat hij 100 keer moest opschrijven
Foto: BERT DE DEKEN
Waarom het nieuwe boek van Wout van Aert “Ik fiets focus” heet, een zinnetje dat hij 100 keer moest opschrijven
Foto: BERT DE DEKEN