Seizoen al voorbij? Niets van: vandaag wordt “de mooiste koers van het jaar” gereden
Foto: Photo News

De Tour is voorbij, het WK verreden, Sagan en Van Avermaet rijden dit jaar geen koersen meer en het veldritseizoen is volledig losgebarsten: kortom, het wegseizoen lijkt al voorbij. Maar niets is minder waar: zaterdag is er nog een laatste hoogdag in het wielerjaar. De Ronde van Lombardije of “de koers van de vallende bladeren” is voor velen zelfs “de mooiste koers van het jaar”...

Volg de Ronde van Lombardije hier LIVE van start tot finish!

De Ronde van Lombardije (WorldTour) is de laatste van de vijf monumenten van het wielerjaar na Milaan-Sanremo, De Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix en Luik-Bastenaken-Luik. Elk jaar wordt de omloop omgedraaid: in deze editie gaat het van Bergamo naar Como, over hetzelfde parcours als in 2015. De wedstrijd is daarmee iets minder lastig dan die van vorig jaar.

Zes stevige beklimmingen

De renners krijgen 247 kilometer voor de wielen geschoven met onderweg zes stevige beklimmingen, goed voor een totaal van 4000 hoogtemeters.

Seizoen al voorbij? Niets van: vandaag wordt “de mooiste koers van het jaar” gereden
Foto: rr

Na de start in Bergamo moet het peloton na 48 kilometer de Colle Gallo, 7,4 km aan gemiddeld zes procent, bedwingen. Vijftig kilometer verder volgt de Colle Brianza. Ter hoogte van kilometer 174 ligt de Madonna del Ghisallo (8,5 km aan 6,2 procent), waar traditioneel de finale begint. Die klim wordt meteen gevolgd door de Muro di Sormano, 1,9 km lang aan gemiddeld 15,8 procent met zelfs een stuk van 27 procent, een klim die sinds 2013 in het parcours is teruggekeerd na een lange afwezigheid. In de slotfase volgen nog de Col de Civiglio, 4,2 km, en de San Fermo della Battaglia, 2,7 km aan 7,2 procent. De aankomst ligt in Como, zo’n 5,5 km na de top van de laatste beklimming.

“De beste renners moeten er altijd starten’’

Seizoen al voorbij? Niets van: vandaag wordt “de mooiste koers van het jaar” gereden
Foto: BELGA

Roger De Vlaeminck won twee keer de Ronde van Lombardije: in 1974 en in 1976. “Dit is de mooiste en zwaarste koers ter wereld. Maar vent toch, de Ronde van Lombardije... Dat is pas echt koers. In mijn tijd moesten eendagsrenners het dan opnemen tegen de klimmers. Ik heb daar nog gereden tegen Thevenet, Poulidor, Zoetemelk, Panizza... Maar ook tegen kleppers uit de klassiekers. Als je in Italië kon zeggen dat je Milaan-Sanremo en Lombardije op je palmares hebt staan, zit je in de galerij van de allergrootsten. Lombardije staat niet voor niets in de groep van de vijf monumenten.”

Roger De Vlaeminck is samen met Eddy Merckx en Rik Van Looy de enige die de vijf monumenten kon winnen: Milaan-Sanremo, de Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix, Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Lombardije. “Je kan in Lombardije niets gaan doen als je niet graag klimt. Maar als je dat goed kan en wil, is Lombardije echt de max. Ik begrijp trouwens niet dat Lombardije zo gedegradeerd wordt door de renners zelf. Dat iemand als Chris Froome zich permitteert daar niet te starten, dat kan toch niet? Dat ze zeggen dat ze moe zijn? Komaan zeg. Ze moesten die eerste 50 uit het World­Tour-klassement verplichten om in Lombardije en de andere vier monumenten te starten. Stel u voor dat de Rode Duivels zouden starten zonder hun vedetten, dat zou die ploeg ook enorm degraderen.”

“Telkens heroïek in unieke koers”

Het was geen weer om een hond door te jagen,maar in 1980 trotseerde een jonkie van 24 uit Breendonk de regen om zijn eerste grote klassieker binnen te rijven. “Het was een helletocht”, zegt Fons De Wolf. “We moesten twee keer over de Schignano. Bij de laatste beklimming ging ik ervandoor. Maar in de gevaarlijke afdaling konden Ludo Peeters en Alfredo Chinetti aansluiten. Ik besloot om alles op mijn spurt te zetten. Met succes, ik won met een halve fietslengte voorsprong.”

Amper zeventien renners haalden toen de streep in Como. “Ja, het was nogal een heroïsche race”, zegt De Wolf. “Maar dat is ieder jaar zo. De Ronde van Lombardije blijft een fantastische koers: de laatste van het jaar in een prachtig decor. Daar wint nooit een pannenkoek. Wie niet in conditie is, heeft daar niks te zoeken. Vandaar dat veel renners er op het einde van het seizoen niet meer starten. Jammer, maar dat maakt Lombardije dan ook zo uniek, ze moeten die niet vroeger op het jaar plannen. Er wint steeds een topper, bekijk de erelijst maar eens. Het jaar voor mijn zege won Bernard Hinault, het jaar erna Hennie Kuiper.”

“Een jaar later won ik ook Milaan-Sanremo. Koersen in Italië: dat was op mijn lijf geschreven. In de finale vochten de sterksten het met elkaar uit. Je moest gewoon zorgen dat je zonder kleerscheuren aan de laatste 50 km kon starten. Van dan af gold de wet van de sterkste. De koers is zelfs nog zwaarder geworden. Misschien iets te zwaar voor Tim Wellens. Maar hij kan het. En hopelijk is het weer zoals in 1980.”

Titelverdediger is er niet bij, kanshebbers genoeg

De Ronde van Lombardije vindt dit jaar plaats in hetzelfde weekend als Parijs-Tours, die zondag wordt gereden. De Italiaanse klassieker betekent voor heel wat renners de kans om zich nog één keer te tonen aan het publiek. Vorig jaar kroonde Esteban Chaves zich tot winnaar maar de Colombiaan kan zijn titel niet verdedigen wegens een blessure. Aan kanshebbers echter geen gebrek:

Met Vincenzo Nibali, winnaar van 2015, Philippe Gilbert, winnaar in 2009 en 2010, en Daniel Martin, winnaar in 2014, staan drie winnaars van de voorbije tien jaar aan de start. Rigoberto Uran toonde donderdag met de zege in Milaan-Turijn dat hij de goede vorm te pakken heeft. Ook Vincenzo Nibali etaleerde een uitstekende vorm in de voorbije Italiaanse koersen met een vierde, tweede en derde plaats. De Haai van Messina hoopt vandaag wel raak te schieten, maar ook de Thibaut Pinot (tweede in de Tre Valli Varesini), Julian Alaphilippe en Fabio Aru (derde in Milaan-Turijn) zijn in goede doen.

Het is van 2010 geleden dat een Belg nog eens mocht juichen. Philippe Gilbert triomfeerde, zoals hij dat ook in 2009 deed, maar toen wel telkens op een minder lastig parcours dan de voorbije edities. De voorbije jaren moest België het telkens zonder podiumplaats stellen. Tim Wellens boekte in de voorbije zes edities het beste resultaat in 2014 met een vierde stek. Uitkijken was het aanvankelijk ook naar de prestatie van Dylan Teuns, maar de Limburger van BMC moet forfait geven wegens ziekte...

LEES OOK: Tim Wellens wil knallen in Lombardije: “Mijn vriendin trainde mee op de brommer. Ze ging zelfs over haar limiet”

Palmares voorbije tien jaar:

2007: Damiano Cunego (Ita)

2008: Damiano Cunego (Ita)

2009: Philippe Gilbert

2010: Philippe Gilbert

2011: Oliver Zaugg (Zwi)

2012: Joaquim Rodríguez (Spa)

2013: Joaquim Rodríguez (Spa)

2014: Daniel Martin (Ier)

2015: Vincenzo Nibali (Ita)

2016: Esteban Chaves (Col)