Vlaamse kluizenaar Stan geniet op zijn rots in de Alpen
Foto: BELGAIMAGE

De 59-jarige Belgische kluizenaar Stan Vanuytrecht verhuisde in mei naar een karig onderkomen in de buurt van het Oostenrijkse Saalfelden. Nu blikt hij na een eerste half seizoen tevreden terug op zijn leven als heremiet.

Ook de koele ochtendtemperaturen houden Stan Vanuytrecht niet tegen om elke dag op de bank voor zijn kleine kluizenaarswoning te ontbijten. 'Ook bij vijf graden is het nog niet te fris', vertelt de 59-jarige Diestenaar. Dan geniet de gepensioneerde landmeter en gewijde diaken van het uitzicht op het dal in de omgeving van het Oostenrijkse Saalfelden en van de rust voor de komst van vele bezoekers. Want de bewoner van de al 350 jaar bestaande hermitage op een rotsplateau met een aanpalende kapel, die gewijd is aan St. George, beleeft niet echt eenzame dagen.

Vlaamse kluizenaar Stan geniet op zijn rots in de Alpen
Foto: BELGAIMAGE

De belangstelling voor de kluizenaar getooid met een dikke witte baard, is groot, want hij biedt ook een luisterend oor aan als een soort spiritueel adviseur. 'De eerste maand verliep erg afmattend. Alle mensen uit het dal wilden me spreken', mijmert Vanuytrecht. Na bijna vijf maanden loopt zijn eerste seizoen als kluizenaar langzaam ten einde. Dan keert hij terug naar ons land, waar hij gedurende een half jaar aan de slag gaat voor het aartsbisdom Mechelen-Brussel. 'Wat ik dan juist moet doen, weet ik nog niet', zei de pijproker, die grote vrede, rust en genegenheid uitstraalt.

'Absoluut niets gemist'

Het verlaten van de op 1.000 meter hoogte gelegen hermitage in de herfst en de winter was vooraf gepland. Zijn onderkomen kan tijdens die periode door lawines getroffen worden en een permanente bewoning is niet te verantwoorden. 'Het beviel me heel erg. Ik voel me hier werkelijk thuis', kijkt Vanuytrecht terug op zijn eerste seizoen. Het ontbreken van elke vorm van luxe viel bijzonder goed mee. 'Ik heb absoluut niets gemist.' Het altijd koude water komt uit een tank en het licht van olielampen en kaarsen.

Vlaamse kluizenaar Stan geniet op zijn rots in de Alpen
Foto: phu

Comfort

Het slechts 25 vierkante meter kleine en vochtige huisje, dat tegen de rots is gebouwd, wil hij volgend jaar toch wat comfortabeler inrichten. Een gasfornuis moet ervoor zorgen dat hij tijdens de zomerse hitte niet ook nog eens zijn oven moet aansteken om te kunnen koken. 'Bij dergelijke temperaturen is dat verre van aangenaam.' Een tweede grotere tank moet hem de mogelijkheid bieden om daarboven te kunnen douchen. Een tweede kleine fotovoltaïsche installatie moet voor energie voor enkele ledlampen zorgen. 'Ik ben niet verplicht om als een kluizenaar van 350 jaar geleden leven. Een extreem Spartaans leven verbetert mijn gebed niet', aldus de Diestenaar.

Tot de beste momenten behoren volgens hem de vele intensieve gesprekken met mensen om hun problemen te bespreken. 'Het voordeel is dat ik de buitenstaander ben, de mensen praten dan makkelijker', meent Vanuytrecht, die vroeger ook als zielzorger in de gevangenis en de psychiatrie heeft gewerkt. 'Ik luister en als ik kan, geef ik raad.' Velen van hen waren erg dankbaar.

Geen tv nodig

‘s Avonds valt rond de hermitage de door hem zeer gewaardeerde stilte en eenzaamheid. Dan neemt hij altijd weer plaats op de bank voor de kluis. 'Ik heb dan wel geen televisie, maar ik staar graag in de verte', besluit hij tevreden en verheugt zich al op zijn terugkeer volgende lente.