Jeugdrechter: ‘Wou geen polemiek starten’
Jeugdrechter Inge Claes in ‘Radio Gaga’. Foto: canvas

Jeugdrechter Inge Claes is geschrokken door de reacties op het antwoord dat ze in Radio Gaga gaf op de vraag of sommige mensen volgens haar beter geen kinderen zouden mogen krijgen. ‘Jammer genoeg blijkt een dergelijke terloopse opmerking meer interessant dan het basisonderwerp van de uitzending’, klinkt het in een reactie.

Het was woensdagavond waarschijnlijk voor veel mensen even slikken, toen jeugdrechter Inge Claes tijdens het Canvas-programma Radio Gaga de vraag kreeg of ze vond dat sommige mensen geen kinderen zouden mogen krijgen. Niet toevallig waren presentatoren Joris Hessels en Dominique Van Malder naar De Markt voor de bewuste uitzendingen naar een gesloten jeugdinstelling in Mol getrokken.

‘Ik denk dat eigenlijk wel’, was haar antwoord. ‘Ik zie zulke schrijnende situaties van mensen die eigenlijk niet eens voor zichzelf kunnen zorgen. Dat kun je je de vraag stellen of die wel voor een kind kunnen zorgen. Laat staan drie, vier of vijf kinderen. En die situaties zijn er wel’, verduidelijkte ze haar standpunt.

Spontaan antwoord

Haar uitspraken beroerden daags na dien de hele dag de gemoederen. Van die golf aan reacties is de jeugdrechter naar eigen zeggen flink geschrokken. In een persbericht herhaalt ze donderdagavond dat ze ‘hier spontaan op geantwoord [heeft], denkend aan enkele zeer schrijnende situaties, voor ouders en kinderen, waarmee ik als jeugdrechter werd geconfronteerd.’

Claes wijst er evenwel op dat ze ‘op geen enkel ogenblik een polemiek [heeft] willen starten, laat staan willen inspelen op bepaalde debatten of zelfs wetgevende initiatieven ter zake. Dergelijk debat behoeft hoe dan ook veel meer nuance. Als jeugdrechter ga je bij evidentie voor de bescherming van elk kind, in iedere situatie. Wij zetten steeds waar mogelijk vol overtuiging in op de band ouder–kind, en hebben vanzelfsprekend steeds het nodige respect voor ouders.’

Maatschappelijk debat

De jeugdrechter besluit ‘hierover geen verdere toelichting meer te geven’, omdat het geenszins haar bedoeling was ‘om een gefundeerde stelling over dit onderwerp te ontwikkelen. Jammer genoeg blijkt een dergelijke terloopse opmerking voor de media meer interessant dan het basisonderwerp van de uitzending en het maatschappelijk debat rond de problematiek van de wachtlijsten binnen de jeugdhulpverlening en de té beperkte opvangmogelijkheden binnen de kinderpsychiatrie, waardoor jongeren nog té vaak té lang moeten wachten op de meest gepaste hulpverlening, wat ik wel graag had opgepikt gezien en hetgeen ook treffend naar voor kwam in de uitzending.’