Wie aan de lift stage niet in hogere sferen geraakt, kan met de view tower eens aan de wolken gaan krabben. Het reuzenrad werd dit jaar vervangen door een kijktoren met kermisallures.

Net een drone

De muziek helpt een aardig handje, maar om echt in de zevende hemel te geraken moet je op Pukkelpop bij de uitkijktoren zijn. De wachttijd moet je er wel voor over hebben. Aan de tachtig meter hoge attractie wordt tot een uur lang aangeschoven. Maar het wachten loont, want vermoeide festivalbenen kunnen even rusten op een bankje. Tijdens het ritje van tien minuten waan je je aan boord van een drone die langzaam over de wei beweegt.

‘Ik herken mijn partytent!’

Rond de as van de tachtig meter hoge paal klimt en draait een soort spaceshuttle de hoogte in. Van de gigantische Pukkelpop-letters aan de ingang schuift het zicht in slow motion over de Marquee richting Main Stage. Wanneer de duizenden campingtenten in beeld komen wordt er druk gewezen. ‘Ik herken mijn partytent! Die van ons staat een beetje scheef. Dat is ze zonder twijfel’, roept Thomas. ‘Je krijgt een beeld van de wei en de camping dat je anders nooit ziet’.

‘Heel cool’, vindt Feebe. ‘Ik heb dit nog op geen enkel festival gezien. Op Tomorrowland heb je wel coole dingen, maar dit soort uitzichten zijn op Rock Werchter en Pukkelpop enkel zichtbaar voor het oog van cameramannen op een kraan en voor drones.’

Van de grond gaan op Pukkelpop

‘Geweldig, dit’, zegt Dimitri. ‘Ik ben nog nooit zo hard van de grond gegaan op Pukkelpop als vandaag. Zelfs het aanschuiven ben ik al vergeten. Al is het ook een beetje in de broek schijten hoor, die hoogte. Het is goed dat het een afgesloten attractie is. In openlucht had ik dit niet zomaar gedaan. Bij dronken festivalgangers zou dat ook wel eens fout kunnen aflopen. Gelukkig draait dit spel niet misselijkmakend hard.’

‘Mochten we nu eens de muziek van de Main Stage hier kunnen horen in de boxen, dat zou de max zijn’, vindt Jan. ‘Je kan je dan wel niet veel zien van de concerten, je ziet toch 60.000 mensen synchroon uit hun dak gaan beneden jou. Een livestream hier zou het helemaal af maken.’

Tussen de regenbuien door baadt de wei van Pukkelpop in sporadisch, maar trefzeker zonlicht. De kleuren zijn legendarisch, vooral bij avondlicht. Vanuit de lucht komt dat allemaal nog beter tot zijn recht.

Oh’s en ah’s klinken door de viewtower. Een koppeltje staat verstrengeld te kijken. ‘Wat een massa volk dat hier is, zeg. Je hebt dat niet door als je ertussen staat. Het is ook interessant te zien waar de grootste concentratie mensen zijn. Aan de Main Stage valt het precies wat tegen. Aan de tenten is het heel druk en in Petit Bazar staat ook veel volk’. Heidi en Lars zijn fan. ‘Veel beter dan het reuzenrad’, besluiten ze.