Tamino: Verkent/verwent alweer een volle tent
Foto: Koen Bauters

De Club was helemaal vol en buiten stond er genoeg volk om de tent nog eens half te vullen. Dat bleef er staan, ook toen het tijdens het concert van Tamino begon te regenen.

Op een half jaar tijd heeft de Antwerpenaar een hit gehad met zijn eerste single en kan hij grote zalen vullen: dat moet behoorlijk intimiderend zijn, nog meer dan die grieten die in elk stil moment zijn naam schreeuwden. En al vulde hij op Rock Werchter de (iets grotere?) Barn, Tamino leek weer behoorlijk onder de indruk van de mensenzee. Maar wat hij niet deed, was kiezen voor de voorspelbare weg. Wij hebben dat graag, van artiesten.

Natuurlijk speelde hij ‘Cigar’ - in een mooie, donkere versie trouwens - en hield hij ‘Habibi’ voor het eind, maar hij had zich ook kunnen beperken tot de onderhand bekende nummers van zijn ep, en zijn cover van ‘I bet you look good on the dancefloor’. Dat deed hij niet: we hoorden weer nieuwe nummers, die Tamino met Tom Pintens op toetsen en drummer Ruben Vanhoutte in opperste concentratie brachten. Het mooie was dat die grote massa mensen mee was in hun trip en stil luisterde. Is dat ‘Will of the heart’, dat wilde nieuwe nummer dat Vanhoutte met pompons drumde? We like.

Tamino droeg het op aan zijn broer Ramy. Omdat die Tamino altijd had aangemoedigd om zijn hart te volgen, of zoiets: hij raakte de draad van zijn uitleg kwijt toen hij naar het publiek keek, en begon te lachen. ‘Zie mij hier staan’, waarschijnlijk.

Zie hem daar staan: die falset van ‘Habibi’ kneep weer onze keel dicht, Pintens deed iets moois spookachtigs in ‘Indigo nights’, en we waren blij met de toegift ‘Smile’. Maar bovenal vermoeden we, dat Tamino niet in een Zeer Grote Zaal zal staan voor hij daar de geknipte set voor zal hebben. We zien hem er elk concert verder aan bouwen.