It looks like rain’, zong Abra in ‘Crybaby’, verrassend toepasselijk voor de weersomstandigheden. Gelukkig was het in haar Castello-tent aangenaam toeven.

Ook hipsters kunnen terecht op Pukkelpop. Zo ver weg van de Main Stage als mogelijk stond r&b-zangeres Abra met de beats die ze brouwt in haar eigen slaapkamer, en die al langer undergroundhitjes als ‘Crybaby’ of ‘Roses’ opleveren.

Die songs combineren diepe bassen met haar hoge, fladderende stem, die wellust met onschuld combineert. ‘Oh you don’t love me no more? But don’t you wanna feel like someone special?’, fleemde ze in ‘I guess’, als een Lolita in een catsuit.

Abra verkeert in een time loop op de kruising van de jaren 80 en 90, met songs die doen denken aan Aaliyah of Janet Jackson ten tijde van ‘Nasty girl’. In het publiek zagen we mensen voguen zoals we dachten dat dat enkel in Madonna-clips gebeurde.

‘Don’t listen to a word they say, I’m in your head like every day’, klonk het in afsluiter ‘Fruit’. Niet uit de mond van Abra, maar uit die van het publiek. De Castello stond op dat moment maar voor een derde gevuld, maar alle aanwezigen zongen wel mee. Abra kon er zelf alleen maar bij glunderen. Soms is er niet veel nodig om magie te creëren.