Blackwave: Surfen naar de branding
Foto: Koen Bauters

Een hiphopset met wat jazzy gefriemel en een trompetsolo inzetten? Blackwave, een gebolde rug en een schuimkop genaamd Willem Ardui en Jaywalker, zagen er geen graten in.

Om hun rhymes van funk te voorzien, sleurden de Antwerpenaren twee blazers en een backingzangeres mee het podium van de Lift op, een primeur.

Alleen wist de jonge band die troeven nog niet helemaal uit te spelen. Hun lome, naar de nineties van A Tribe Called Quest knipogende funkhop wiegde lekker weg, maar soms deed hij ook niet meer dan dat en bleef hangen in een soort met Nivea ingesmeerde jazzfunk.

Lag het aan de klank? Die was niet bepaald vet te noemen in de Lift. Uitstekende muzikanten, dat zeker, maar ze mochten iets vaker uit de bocht gaan. In de goeie zin dan.

‘The blackwave eradicates all hatred’, leidde Jaywalker ‘In a minute’ in, waarna hij toonde over een geweldige flow te beschikken. Ardui verleidde de ladies met een geinige falset in ‘Got me’. Dat mag hij meer doen.

Blackwave is nog jong, maar de elementen zijn er. ‘Flow’ schuimde als losgeslagen schuit en het geweldige ‘Big dreams’, met zijn geinige heliumstemmen en sixtiespopvibe, mag van ons een belpopklassieker worden.

Nog wat meer songs als ‘Hands up’ om de zeilen te doen bollen, en dan volgt die schuimende branding vanzelf wel. Surf’s up!