Peter Adriaenssens schrijft brief aan gedood meisje
Foto: rr

‘“Veertien, vermoord door moeder die neurochirurg is.” Meer moest vorige week niet geweten zijn om onzin over jou te verspreiden. Hierover zwijgen wegens ons beroepsgeheim komt neer op schuldig verzuim.’ Dat schrijft jeugdpsychiater Peter Adriaenssens in een brief.

Afgelopen woensdag kwam aan het licht dat een bekende neurochirurg Mehrnaz D. (49) aangehouden is op verdenking van moord. Het lichaam van haar tienerdochter werd woensdag gevonden in haar Leuvense appartement. Het meisje was bewust om het leven gebracht.

Naar aanleiding van de dood van het tienermeisje en wat erover verteld wordt, schrijft jeugdpsychiater Peter Adriaenssens een brief:

Beste Z.,

Veertien, vermoord door moeder die neurochirurg is. Meer moest vorige week niet geweten zijn om onzin en leugens over jou te verspreiden. Hierover zwijgen omwille van ons beroepsgeheim komt neer op schuldig verzuim. Wie beschermt een jongere die er niet meer is? Kan dat zomaar dat gelijk wat gepubliceerd wordt?

Zo ja, dan vraag ik het kinderrechtencommissariaat hier initiatief voor te nemen, dat een verdwenen of vermoorde minderjarige automatisch een advocaat krijgt die de integriteit beschermt. Dan zou je onrechtvaardige dood een mooi teken nalaten in onze wereld, je zou het zeker goedgekeurd hebben.

Het enige wat we tot nu toe van justitie vernomen hebben is dat je vermoord werd door je moeder. Voor verdere berichten moeten we wachten op het verloop van het onderzoek. Dat is de theorie. De praktijk is dat we intussen gelezen hebben dat je zware psychische problemen had.

'We hebben met jou en je beide ouders gewerkt'

In deze rodeneuzentijd blijft het kunnen dat dit het enige is wat men zegt over een getalenteerd meisje van 14. Je was 8 weken bij ons in een groep waar we jonge tieners helpen, omdat je door een moeilijke tijd ging. We willen in 2017 dat jongeren het eerbaar vinden een uitgestoken hand te aanvaarden en zich laten helpen door een fase waarin ze zoekende zijn. En dat deed jij met succes, nadien kon je weer verder. Dat is niet wat het publiek over jou fantaseert als men je ernstige psychische problemen toeschrijft. Het ging ook om een vechtscheiding, lezen we.

Wij hebben met jou en je beide ouders gewerkt, en dat deden ook anderen voordien. Ze zijn verstandige mensen die op een correcte manier uit elkaar gingen, zoals we het vele jongeren zouden toewensen. Ze kwamen vaak samen voor je, namen met elkaar contact waar nodig want jij was zonder enige twijfel heel belangrijk voor hen. En die verstandhouding was er tot op het laatste contact dat wij hadden. Als dieptepunt van onterende leugens kwam er dan een verhaal over een hersentumor. Wij zien je al lachen Z., ja, dat is wat ze van je maakten. Een meisje met een recidief van hersentumor en wie weet wat dat allemaal nog aan vreselijks in jouw leven zou brengen. De waarheid is dat je zes was toen je succesvol behandeld werd, niet van een hersentumor, en nu ben je 14. En al die tijd was je gezond.

Donderdag, vrijdag, de ochtenden nadat je gevonden was Z., zaten we samen met alle medewerkers die je bij ons gekend hebt om rouw te delen. Dat je herleid werd tot ernstig psychisch lijden met een verzonnen hersentumor kon niet meer voor ons. We willen respect voor jou. Je had alle mogelijkheden voor een fijne toekomst. Je ouders hebben met jou de nieuwe school bezocht, er was enthousiasme bij ieder. Je vertrok bij ons en had een gelukkige vakantie met je vader.

Waardigheid van de stilte

Die bracht je naar je moeder en tot zover was alles het gewone leven. We wachten op de resultaten van het gerechtelijk onderzoek in de hoop iets te vernemen wat dan gebeurde, want we hebben niets vreselijks te vertellen dat enige uitleg kan geven waarom je vermoord werd. Dat verdraagt niemand van ons erg goed maar dat geeft niemand het recht de fantasie tot waarheid te tillen.

Wij hebben verdriet om je verlies, Z., we willen dat iedere jongere die zich laat helpen weet dat wij als zorgverleners hen niet vergeten als ze vermoord worden, dat we bereid zijn hun stem verder te vertolken. We vragen iedereen jou nu de waardigheid van de stilte te geven, uit respect voor wie zich niet meer verdedigen kan.

Peter Adriaenssens, jeugdpsychiater, en team Medisch Psychologische Kliniek UZ Leuven