Hoe was’t? ‘Ik heb een beetje moeten wenen’
Foto: Koen Bauters

Onze man op de wei meet de temperatuur op terwijl het zweet nog van de lijven dampt. Net van het podium: Tamino.

En, Tamino: hoe was ‘t?

‘Goed!’

En in meer dan één woord?

‘Heel, heel, heel goed. Ik kreeg zoveel warmte en liefde van het publiek.’

Zagen we je op het eind een traan wegpinken?

‘Euh, een beetje.’

Kom kom, geef maar toe.

‘Tja, als een tent zo groot als The Barn enthousiast is over je muziek: dat schudt je doorheen, en dan krijg je een krop in de keel.’

Kwam je zelf al vaak naar Werchter?

‘Twee keer met een combiticket, om naar Nick Cave en Sigur Ros te komen kijken.’

Wat brachten jij en je vrienden mee naar de camping?

‘Bonen in tomatensaus in blik. Ik vond dat nochtans vreselijk: we hebben zelfs nog een bonengevecht gehad.’

Geen drank? Brave jongens.

‘Jawel: gin-tonic. Voor acht man. Ik weet niet hoeveel flessen, maar: het was een zware tas.’ (lacht)

Waar stond het mooiste volk voor het podium?

‘Iedereen was mooi.’

Da’s wel erg diplomatisch.

‘Wat wil je: ik zie de gezichten alleen tussen de nummers door, en heb vaak mijn ogen dicht. Maar mijn vrienden hadden een bordje mee: “Tamein, wie love you”.’

Welke vergelijking ben je het meest beu: die met Jeff Buckley of met Thom Yorke?

‘Vergelijkingen vind ik niet erg. Maar als ze me “de nieuwe x” noemen, ga ik steigeren.’

In de AB was je je plectrums vergeten. Hoeveel had je er nu bij?

‘Ik ben er speciaal nog drie gaan halen. Maar dan besefte dat ik er vandaag geen nodig had. Al die voorbereiding voor niets.’

Je werd voor Werchter geboekt toen je enkel de single ‘Habibi’ uit had. Houd je hier wel genoeg aan over om de benzine te betalen?

‘Euh, neen, niet echt. Ik zie het als een investering.’ (lacht)

Stond er een speciaal object op het podium?

‘Het nieuwe nummer “Will of this heart” speel ik op een gitaar van mijn grootvader. Een erfstuk: er was veel oplapwerk aan. Maar de klank past er perfect bij.’