Tamino: Een tent vol voyeurs
Foto: Koen bauters
'Holy fuck', stamelde Tamino aan het eind van zijn korte set in The Barn. Daarmee verwoordde hij ook de gevoelens van het publiek. De 20-jarige Antwerpenaar maakte indruk bij zijn Werchterdebuut.

Pas vlak voor Tamino op kwam - alleen, met enkel zijn gitaar - stroomde The Barn vol: als je kan kiezen tussen een plotse regenbui en een van dé muzikale revelaties van het jaar is de knoop snel doorgehakt. Later kreeg de rijzige gitarist versterking van een toetsenman en een drummer, maar hij zoog de alle aandacht naar zich toe: hij speelde zonder stress en met tonnen flegma. 

Tamino trakteerde op mysterieuze songs die bol stonden van verlangen en verdoemenis. Hij bracht die zoals het hoort: met een stem die deed denken aan Thom Yorke en Jeff Buckley. Ze zeilde langs de hele toonladder: diep en dreigend in nummers als 'Cigar', schril en vol wanhoop in hit 'Habibi', de hele tijd zwelgend in melancholie en tristesse. 'Mijn kracht is dat ik kwetsbaar durf te zijn', vertrouwde hij ons toe bij de EP-release.' Bij Habibi was hij dat zeker: daar zat zoveel 'yearning' in dat we ons een beetje voyeur voelden.

Van Arctic Monkeys-cover 'I bet you look good on the dancefloor' maakte Tamino een dreigende stalkerballade: 'I wish you'd stop ignoring me, cause you're sending me to despair' klonk plots heel anders. Maar er was ook meer dan gehypnotiseerd wiegen: bij een nieuw nummer toonde de Antwerpenaar met Egyptische roots ook een flink stukje te kunnen rocken.

'Ik maak luisterliedjes', zei Tamino ons in datzelfde gesprek. 'Als de zaal niet luistert, is dat megakut'. The Barn is de grootste tent waar hij al voor speelde. Wel: ze luisterde. Meer zelfs: ze zong mee. Een singer-songwriter kan niet meer wensen.