Hij ziet eruit als het stille jongetje in de klas dat nooit wat zegt maar wel respect geniet van zijn klasgenoten, omdat hij op een coole manier anders is dan de rest. Amper 21 jaar is de Britse elektronica-maestro Alex Crossan, maar hij is op korte tijd uitgegroeid tot de lieveling van een jong publiek dat op zoek is naar dansbare deuntjes - het liefst niet te plat (daarvoor zorgden The Chainsmokers vandaag al), maar ook niet te moeilijk (daarvoor kunnen we op vrijdag al terecht bij VUURWERK).

In Crossans muziek ontmoeten vele werelden elkaar. Als Mura Masa verzoent hij lome r&b-bassen met bitse trap-beats, en deinst hij er niet voor terug om invloeden uit de wereldmuziek te omarmen: een vleugje dancehall hier, een etnisch fluitriedeltje daar. ‘Lotus eater’ dreef zelfs volledig op zo’n typisch Aziatische fluitmelodie en was uitermate dansbaar - net zoals de rest van de set.

Vorig jaar stond Mura Masa hier nog als een bedeesde beginner die zich het liefst in het duister verschool, veilig verstopt achter zijn keyboard. Dat schild heeft Crossan vandaag volledig van zich afgeworpen. Hij nam meermaals het woord, bijvoorbeeld om het publiek en zijn zangeres te bedanken, en hij toonde ook hoezeer hij als muzikant gegroeid is. In enkele nieuwe nummers nam hij de leadzang voor zijn rekening, en we zagen zijn pretoogjes oplichten toen hij aan de slag ging met een gitaar en de nodige effectjes daarop.

En het publiek? Dat sloeg aan het dansen vanaf opener ‘Lovesick’ en hield daar niet mee op tot die geinige xylofoon in afsluiter ‘Firefly’ voor het laatst weerklonk. Als Mura Masa zich op een jaar tijd zo ontwikkelde, wat moet dat dan volgend jaar geven?