Warhola: In één klap de tent overtuigd
Foto: Koen Bauters

Noem Oliver Symons van Warhola gerust de hardest working man van Rock Werchter - op die barvrouw die ons sneller dan het licht van pintjes voorzag na.

Hij is de enige die twee keer speelt op deze editie: morgen mag hij als toetsenist en geluidsarchitect van Bazart The Barn platspelen.

Die titel leek dit keer zelfs van toepassing op zijn podiumpresence. De lijzige Symons maakt vaak een sloffende indruk, maar in de Klub C - waar ook voor de ingang nog enkele rijen volk stonden - had hij er duidelijk zin in. Symons raasde over het podium en bracht StuBru-hit ‘Jewels’ deels van tussen het publiek.

De elektro-pop van Warhola is lekker dansbaar: met twee drummers op het podium krijgen de songs een extra dosis pit die gelijkaardige synth-acts vaak missen. Songs als ‘Lady’ hadden daar deugd van. Daar vroeg Symons zijn publiek ook mee te zingen - niet evident, want hij jaagt zijn stem door allerlei vervormende effecten, en wij waren nu net onze vocoder thuis vergeten.

Of Warhola ooit het megasucces van Bazart kan evenaren lijkt twijfelachtig. Maar wie momenteel de spannendste muziek maakt? Het prachtige ‘Woken’ - een elektro-tranentrekker waar zowaar plaats is voor een weemoedige gitaar - en de stuiterende hiphop van ‘Promise’ - een song die in één klap de tent tot achteraan aan het dansen kreeg - doen de balans in Warhola’s voordeel overhellen. Met die twee heeft Symons de beste Belgische songs van het jaar in zijn mouw zitten. Hij moet ze gewoon nog uitbrengen.