Terreur en boter op het hoofd van onverschrokken meisjes in Wall Street
Foto: AP
Op weinig plaatsen werden vluchtelingen vorig jaar zò spontaan in de armen gesloten, als in Cannes, tijdens de laatste dagen van juni. Het lot van ontheemden overal ter wereld, liet ook de internationale reclamegemeenscha niet onberoerd. Niet altijd om de juiste redenen, zo bleek.

‘I Sea’, een bekroonde app, die het mogelijk maakt om bootvluchtelingen op te sporen en te redden,, zorgde voor een storm van contrverse. Onderzoek toonde aan dat de app niet werkte,  Migrant Offshore Aid Station, de zogenaamde opdrachtgever, bleek van niets te weten en zwoer  app en bureau af. Dat het met de sociale betrokkenheid van reclamemakers soms twee kanten uitkan, merken dit jaar ook de Belgische juryleden in Cannes.

Een van de meest spraakmakende inzendingen van dit jaar wordt ‘Fearless Girl, een campagne van McCann New-York voor State Street Global Advisors.

Het bureau McCann liet een bronzen beeld neerzetten van een klein meisje dat onbevreesd de Charging Bull van Arturo Di Modica in de ogen kijkt. De campagne is bedoeld als statement, een wake-up call voor het merendeel van de in Wall Street gevestigde bedrijven, en wil gender diversiteit promoten bij die bedrijven. De schepper van de Charging Bull protesteerde luidkeels tegen het onverschrokken meisje en eiste dat het beeldje verwijderd zou worden. Quod non: intussen besliste de New-Yorkse burgemeester De Blasio om het vergulde meisje te beschremen als blijvend patrimonium.

De aanstormende stier van di Modica was oorspronkelijk bedoeld als een symbool van de heropleving van wall street in 1989, maar is intussen toch wat verworden tot een metafoor voor het nietsontziende machismo van de New-Yorkse brokers. In de boards of directors van de financiële reuzen van Wall Street zijn nauwelijks vrouwen te bespeuren.  En dus wilde State Street Advisors z’n peers met de neus op de feiten drukken. Jammer genoeg scoort State Street op het vlak van gendergelijkheid of genderdiversiteit even slecht als de anderen.

'Dat is jammer', vindt Pieter Staes (These Days), lid van de Promo jury in Cannes. 'Van zo’n adverteerder mag toch verwacht worden dat hij z’n eigen beloftes nakomt. ‘Walk as you talk’ … Maar het idee van Mc Cann blijft wel overeind. Zij zijn niet de waakhond van hun klant.'

Ook voor Patrick Dooms, radioproducer bij Sonicville en lid van de Radio jury, blijft het idee onbezoedeld. 'Ook al heeft de klant dan boter op het hoofd”, zegt Dooms, je moet zo’n campagne toch beoordelen op z’n creativiteit én z’n effectiviteit. Waarom zou ‘Fearless Girl’ de dingen niet ten goede kunnen veranderen, ook bij Street Advsiors zélf? De campagne is wat uit z’n voegen gebarsten. Het ging éigenlijk om een Gender Equality investeringsfonds. Het meisje is daarna een symbool geworden voor méér. Ik vind het nog steeds een ijzersterk en zuiver idee dat reclame overstijgt.'

Terrorisme

Davy Caluwaerts, lid van de Media jury, zag tijdens zijn juryberaadslagingen dat er zich in Cannes nieuwe trends aftekenen, onder invloed van een aantal recente gebeurtenissen. 'Ik zag heel veel werk dat te maken heeft met terrorisme en dreiging', zegt Caluwaerts. 'Dat is nieuw. Campagnes die een nieuwe samenhorigheid proberen te creëren en die de economie, de hoop en het geblutste vertrouwen moeten helpen herstellen.'

'Die non-profit campagnes zijn vrijer van vorm. Ze hebben universeler aspiraties en ze zijn niet of veel minder gebonden aan corporate guidelines en commerciële wetten. ‘Fearless Girl’ is in al zijn eenvoud een erg krachtig idee. Maar wanneer je als bedrijf op een dergelijk krachtige manier iets poneert, dan moet je dat ook metterdaad uitdragen. Maar ‘Fearless Girl’ blijft indrukwekkend, en zeker niet alleen voor reclamemensen. Ik stond veertien dagen geleden nog voor het beeldje in Wall Street en ik kon zien dat het gouden meisje op àlle omstaanders een enorme impact had, niet alleen op mij.'