Gentse tests om tramsporen veiliger te maken voor fietsers lopen moeizaam
Foto: fvv

Tramsporen die veilig zijn voor fietsers, het blijft zoeken in Gent. Een test met ‘tramrubbers’ in de Belfortstraat blijkt geen groot succes.

‘Is de test in de Belfortstraat geslaagd? Het antwoord is voorlopig: neen.’ Dat zegt De Lijn, een jaar nadat ze een proefproject begon met rubbers die tramsporen veiliger moeten maken voor fietsers.

De fietsers zelf zijn tevreden: ze kunnen niet meer in de sporen sukkelen met hun voorwiel. Technisch loopt het moeilijker. De Lijn moet zowat elke maand op het 350 meter lange stuk spoor, van bij Sint-Jacobs tot aan het belfort, wel ergens de rubbers herstellen. Twee weken geleden werd een meterslange strook verwijderd, vorige woensdag nog kwam een stuk rubber los aan het politiekantoor in de Belfortstraat.

‘We hebben al een tiental keer herstellingen moeten doen. Dat is veel’, zegt Davy Van Swael van De Lijn Oost-Vlaanderen. ‘De opvulling is stevig genoeg. Maar het busverkeer doet de rubbers loskomen. De banden van zwaar verkeer hebben een aanzuigeffect als ze over de rubbers rijden. Het voornaamste probleem is de lijm. Die houdt de rubbers niet op hun plaats.’

Het proefproject blijft voorlopig wel doorlopen. ‘We blijven samen met de leverancier andere lijmsoorten en -methodes zoeken. De lijm moet de rubbers op hun plaats houden, maar ze moeten er nadien ook nog weer uit te krijgen zijn. De rubbers erin betonneren is dus geen optie.’

En dan rijden er in de Belfortstraat nog geen trams over de sporen. Voor sporen waarover effectief trams rijden, is er geen oplossing. De rubbers moeten daar indrukbaar zijn voor de tram, waarna ze opnieuw hun gewone vorm aannemen, zodat fietsers er veilig overheen kunnen. ‘Veiligheid is daar nog belangrijker. Stel dat zo’n rubber loskomt, hoe gedraagt een tram zich dan?’

Barsten

Op de stelplaats van De Lijn in Gentbrugge werden in 2014 vijf types rubbers getest, elk op een meter voor de ingang van de werkplaats. ‘Alle vijf de rubbers scheurden en barstten na verloop van tijd’, zegt Van Swael. ‘En dat was nog maar met trams die stapvoets reden. De test zijn stopgezet na enkele maanden.’

Fietsveilige tramsporen lijken wel een soort heilige graal voor vervoersmaatschappijen: het lukt maar niet om een oplossing te vinden. ‘Ook bij tests in het buitenland blijkt de duurzaamheid van het materiaal vaak een probleem’, zegt Van Swael. ‘Er bestaat geen mirakeloplossing. Voor het type sporen in Gent is er geen enkel toepasbaar product op de markt.’

De Nederlandse start-up SafeRails, die dit voorjaar werd bestudeerd door De Lijn, heeft voorlopig ook geen antwoord. ‘We volgen de markt nauw op. Er is contact geweest met Saferails, maar dat heeft nog geen materiaal beschikbaar voor een test op industriële schaal op het terrein.’