Wie was de Reynders-boy die Van Cauter benaderde?
Foto: Photo News
Kamerlid Carina Van Cauter (Open VLD) werd in 2013 benaderd door het kabinet-Reynders voor de wet op verruimde minnelijke schikking. De commissie Kazachgate weet niet wie doorslag gaf: Patokh Chodiev of diamantsector?

'Ja, ik ben in januari 2011 aangesproken door een medewerker van het kabinet van de toenmalige minister van Financiën Didier Reynders (MR). Ik zetelde toen in de commissie Seksueel Misbruik in de Kerk. Hij vroeg me of ik geen bezwaar had om het wetsvoorstel over de verruimde minnelijke schikking dat ik in 2009 al had ingediend, te koppelen aan het wetsvoorstel over de opheffing van het bankgeheim. En of mijn partij – Open VLD –  dat in januari 2011 samen kon indienen met de MR.’   

Na jarenlang stilzwijgen heeft Kamerlid Carina Van Cauter in de commissie Kazachgate herhaald wat ze al in januari 2013 in De Standaard had gezegd. Met name dat ‘iemand van het kabinet-Reynders bij haar met het voorstel was gekomen om haar wetsvoorstel over de minnelijke schikking in te dienen als amendement bij een wetsontwerp ‘diverse bepalingen’, dat in de commissie Financiën werd besproken. Op die manier kon haar voorstel – in een regering van lopende zaken – snel wet worden.  

De commissie Kazachgate onderzoekt hoe die wet er gekomen is  en of daar ongeoorloofde beïnvloeding mee gepaard ging.  Want  de eerste man die van die nieuwe wet profiteerde, was, toevallig of niet, de Belgisch-Oezbeekse miljardair Patokh Chodiev. Hij kon samen met zijn kompanen al in juni 2011 zijn proces  afkopen.  Omdat senator Armand De Decker (MR) als advocaat-lobbyist voor Chodiev werkte, ligt de link met de MR en Didier Reynders het meest voor de hand. Vooral ook omdat uit het gerechtelijk onderzoek dat in Frankrijk naar de affaire-Chodiev wordt gevoerd, een paar bizarre links met Didier Reynders en zijn kabinet naar voren zijn gekomen.

Trofee nodig 

Wie de bewuste medewerker van Reynders is die Van Cauter benaderde, is tot op vandaag niet duidelijk. Aan hem zouden de commissieleden kunnen vragen wie hem die opdracht gaf. Carina Van Cauter weet naar eigen zeggen niet wie de man is die haar benaderde. Olivier Henin, de toenmalige kabinetschef van Didier Reynders, zei vorige week dat hij het nooit had uitgezocht. Een dood spoor, zo lijkt het, want de commissie kan zelf geen gerechtelijk onderzoek voeren om uit te vissen om wie het gaat.    

Van Cauter bleef er tijdens haar ondervraging bij dat de wet op de verruimde minnelijke schikking er in 2011 in de eerste plaats kwam omdat de liberalen ‘een trofee’ nodig hadden om in balans te zetten met de opheffing van het bankgeheim,  een eis van de socialisten.  ‘Niemand heeft mij onder druk gezet. Die wet is er op een perfect normale manier gekomen. Ik blijf er trouwens bij dat de verruimde minnelijke schikking nodig was en dat ze dat vandaag nog altijd is.’ 

Uiteindelijk was het trouwens niet het wetsvoorstel Open VLD/MR van Van Cauter dat wet werd, maar wel een vergelijkbaar voorstel van Servais Verherstraeten (CD&V). ‘We hebben na overleg met de meerderheid in een vergadering op 2 maart besloten dat het CD&V-voorstel wet zou worden.  Dat voorstel was uitgewerkt op een ministerieel kabinet, met medewerking van de procureurs-generaal. Wie was ik om daar voor te gaan liggen?’, aldus van Cauter.

Servais Verherstraeten 

De belangensector van de diamantairs AWDC maakte vorige week een reeks interne e-mails over aan de onderzoekscommissie. Daaruit blijkt dat advocaat van de diamantsector Axel Haelterman in dezelfde periode (eind 2010) hard aan het lobbyen was bij een reeks politici, onder anderen bij Jan Jambon en – jawel – Servais Verherstraeten om er de wet op de verruimde minnelijke schikking door te krijgen.  

Bij verschillende leden van de onderzoekscommissie ontlokte dat de bedenking dat in de bewuste periode de belangen van de diamantsector en Patokh Chodiev blijkbaar perfect samenvielen. Maar wie van de twee de doorslag heeft gegeven om de wet erdoor te krijgen, werd niet duidelijk.