Profiel

Wie is Emmanuel Macron?

7 mei 2017Andy Stevens

Tot enkele jaren geleden deed de naam ‘Emmanuel Macron’ bij weinig mensen een belletje rinkelen. Nauwelijks een jaar na het oprichten van zijn eigen politieke beweging maakt de 39-jarige onafhankelijke kandidaat echter kans om de sleutels van het Élysée in handen te krijgen en de volgende president van Frankrijk te worden.

Emmanuel Macron verschijnt op het politieke toneel in 2012, wanneer president Hollande hem als economisch adviseur binnenhaalt in het Élysée. Maar de politieke ambities van Macron, zoon van twee artsen uit Amiens, gaan al verder terug.

In 2006 al sluit Macron, toen een ambtenaar op het ministerie van Financiën, zich aan bij de Parti Socialiste van diezelfde Hollande. Maar die liefde voor de politiek krijgt al snel een knauw. Bij de verkiezingen in 2007 krijgt hij geen steun van de plaatselijke PS in Picardië om voor een parlementszetel te gaan, waardoor hij zich van de politiek afkeert.

‘Ik ben haar zoveel verschuldigd, want ze heeft me mee de mens gemaakt die ik nu ben.’

In die periode stapt Macron ook in het huwelijksbootje met Brigitte Trogneux, een lerares van zijn middelbare school die 24 jaar ouder is dan hij en waar hij al jarenlang een relatie mee heeft.

Macron kiest resoluut voor het zakenleven en gaat aan de slag bij de zakenbank Rotschild & Cie. Op korte tijd weet hij zich op te werken tot vennoot, en uiteindelijk tot zaakvoerder. Helemaal breken met de politiek doet de miljonair Macron niet. Hij steunt de campagne van PS-presidentskandidaat François Hollande in 2011 en gaat na diens verkiezingssucces op het Élysée aan de slag als economisch adviseur van de president.

De wet-Macron

In de zomer van 2014 trekt Macron de deur van het Élysée achter zich dicht, deels uit onvrede met een aantal economische en politieke beslissingen. Na een tussenstop van enkele maanden in de academische wereld, wordt Macron in augustus 2014 binnengehaald als minister van Economie, Industrie en Digitalisering in het nieuwe kabinet van Manuel Valls. Hij is op dat moment 36 jaar.

Macrons passage als economieminister zal vooral bijblijven door de omstreden goedkeuring van ‘zijn’ wet-Macron: een pakket met in totaal zo’n 200 artikels die de strikt gereglementeerde Franse economie een zetje richting de 21ste eeuw moest geven. Omdat gevreesd wordt dat er geen meerderheid in het parlement zal gevonden worden - de linkerzijde vindt de voorstellen te liberaal, voor de rechterzijde gaat het allemaal niet ver genoeg - diept premier Valls een artikel uit de grondwet op om de wet in te voeren zonder goedkeuring van het Franse parlement.

En marche!

In augustus 2015 stapt Emmanuel Macron uit de Parti Socialiste op om onafhankelijk verder te zetelen - voor velen de officieuze start van zijn presidentscampagne. Enkele maanden later houdt hij zijn progressieve sociaal-liberale beweging ‘En marche!’ boven de doopvont. Het duurt nog tot de zomer van 2016 voor Macron ontslag neemt uit de regering om zich voor te bereiden op de presidentsverkiezingen, iets dat hij pas in november 2016 zal aankondigen.

‘De Fransen hebben hun wens naar vernieuwing uitgesproken. Voortaan zal onze logica die zijn van het verenigen en we zullen die voortzetten tot aan de parlementsverkiezingen’

Het politieke hart van Macron klopt links, maar de maatregelen en beslissingen die hij tijdens zijn carrière neemt, zijn eerder rechts en liberaal te noemen zijn. Die interessante tegenstelling maakt van En marche! een atypisch politiek project dat zich afzet tegen het klassieke establishment en daardoor veel mensen kan bekoren. Al is hij voor velen ook gewoon ‘de minst slechte keuze’. Hij profiteert van de vrije val van de onpopulaire PS, maar ook de financiële schandalen rond de rechtse François Fillon leggen Macron als centrumfiguur geen windeieren.

Macron heeft altijd gezegd dat zijn beweging boven de partijen moet staan en de afstand tussen links en rechts moet overbruggen. Dat klinkt mooi op papier, maar ook in de praktijk lijkt hij in dat opzet te slagen. Zowel uit PS-hoek als vanuit de zakenwereld vindt Macron medestanders. En nu hij het in de tweede ronde opneemt tegen de extreemrechtse Marine Le Pen, is de steun voor deze politieke wonderboy de voorbije week alleen nog maar toegenomen.