De 6 beste films van de week
Smurfs: The lost village Foto: rr
Laat de kleuters achter bij de smurfen en smurf zelf de zaal ernaast binnen. De beste films nu in de cinema, uitgesmurft door onze filmsmurf Jeroen Smurfs.
1

La la land

Iedereen kan tapdansen.


Ryan Gosling en Emma Stone spelen een jazzpianist en een actrice die het willen maken in de ‘city of stars’: Los Angeles. Ze zijn bereid daarvoor te zingen, te tapdansen en desnoods de hemel te bestormen. Regisseur Damien Chazelle vertelt hun verhaal met een swingende camera en aan een verslavend tempo. Kippenvel, ook de tweede keer. En de derde keer.

naar de recensie >

2

The other side of hope

Een portie menselijkheid, overgoten met Finse wodka.


Een Syrische vluchteling belandt in Helsinki en weet niet wat hem overkomt. De stemming is minstens even veel graden onder nul als de gevoelstemperatuur. De Finse regisseur Aki Kaurismäki heeft nog altijd een wrang gevoel voor humor en een voorliefde voor mistroostige setting. En zo wordt dit niet zozeer een aanklacht van de asielcrisis als wel een zwarte komedie over een afgeleefd land dat de boot van de vooruitgang mist.

naar de recensie >

 

3

Moonlight

Ontroerend gedicht bij maanlicht.


Acht jaar werkte regisseur Barry Jenkins aan deze heel straffe, lyrische film over een zwarte jongen die wat voelt voor iemand van hetzelfde geslacht. Het thema heet 'superdiversiteit': én zwart, én homo – én kind van een crackverslaafde moeder. Maar de film is superpersoonlijk, over een jongen die in die harde wereld moet leren om zich te laten drijven op de golven. Prachtige muziek ook, en sterke acteurs als Janelle Monae, Naomie Harris en – onthoud die naam – Mahershala Ali.

naar de recensie >

4

Jackie

De horror van mevrouw Kennedy.


Voor de buitenwereld was Jacqueline Kennedy een icoon geworden: Jackie. Maar wat zat er achter die sierlijke, maar ook akelig perfecte façade? Natalie Portman verbluft met een hoogstpersoonlijke interpretatie van de presidentsvrouw, rouwend om de moord op haar man. Het vergde een buitenstaander, de Chileense regisseur Pablo Larrain, om het Amerikaanse ideaalbeeld met zo weinig schroom te ontmantelen – en vervolgens weer zorgvuldig op te bouwen. De biopic zoals die zou moeten zijn.

naar de recensie >

5

Grave

Vers bloed.


Een feministische, kannibalistische horrorfilm: Grave is geestig, gruwelijk en bloedmooi. De Franse film werd opgenomen in Luik, in en rond de universiteitscampus voor toekomstige dierenartsen. Daar proeft een vegetarische eerstejaars tijdens de rituele studentendoop voor het eerst van bloed. En dat smaakt naar meer.

naar de recensie >
een interview met regisseuse Julia Ducournau >

6

6 Smurfs: The lost village

Welkom in smurfinnenland.


De vorige twee smurfenfilms waren niet om aan te zien, maar de animatiestudio van Sony heeft lessen geleerd. Eerste les: keer terug naar Peyo. Een meesterwerk is dit nog niet, maar kleuters zullen er een plezierige tijd aan beleven en ouders kunnen hen dat niet eens kwalijk nemen.

naar de recensie >