De 10 beste theaterstukken van 2016
Fever Room Foto: Apichatpong Weerasethakul
1

Chasse Patate (Studio Orka)


Studio Orka schiet altijd raak, maar Chasse Patate is toch het voorlopige magnum opus van dit Gentse jeugdtheatergezelschap. Een productie op locatie over een écht zinkend huis, waarin acteurs Janne Desmet en Titus De Voogdt het hoofd boven water proberen houden, ook al spaart het leven hen niet. Een collectieve krop in de keel bij jong en oud.

2

De Fietsendief (Toneelhuis, MartHa!Tentatief & Theater Zuidpool)


Bart Van Nuffelen schreef een prachtige parabel over de veerkracht van een jong Ghanees meisje dat wil inburgeren in Antwerpen, maar na een fietsdiefstal even alle hoop verliest. Razend relevant én grappig theater is het, over de breuklijnen van de hedendaagse stad: multiculturaliteit, gentrificatie en sociale mobiliteit. Het moet niet altijd Shakespeare zijn.

3

Bonte Nacht (Tuning People & De Maan)


Art brut meets dadaïsme. Een visuele explosie van kleuren. Twee meter lange benen die in de knoop raken. Een pleidooi voor absurditeit in plaats van logica. En verf, véél liters verf. Bonte Nacht is het allemaal tegelijk. Maar bovenal is het een knotsgekke ode aan de verbeelding die je twee uur later nog steeds glimlachend achterlaat.

4

BUKO (Abattoir Fermé)


Decadent theater gebaseerd op de notoire zuipschuit Charles Bukowski, met volle overgave gespeeld door Dominique Van Malder en Tom Vermeir. Ze zoeken de roes in liters alcohol, verkopen schunnige praat over hun seksuele veroveringen en biechten diepe zielenroerselen op in een aftands motel in LA, de stad van gebroken dromen. Schrijnend goed.

5

Wat/Nu (Tg Stan)


Na tien jaar staan de vier acteurs van Tg Stan nog eens samen op het podium. In Duitsland vonden ze een toneeltekst vol verbaal vuurwerk die genadeloos onze first world problems fileert. Denk aan: burn-outs als statussymbool, kibbelrelaties door te hoge ambities en een ongemakkelijke omgang met de poetsvrouw. Wat/nu is een te koesteren kleinood.

6

Borgen (Noord Nederlands Toneel)


De tv-reeks Borgen bewerken naar het theater? Geen mission impossible, bewijst regisseur Ola Mafaalani. Acht uur lang leefden we mee met de tweestrijd van premier Brigitte Nyborg, die haar land probeert te besturen maar tegelijk haar kinderen niet wil verwaarlozen. Bingewatchen in de schouwburg met hapjes tussendoor: graag meer van dat!

7

Les Damnés (La Comédie Française & Ivo Van Hove)


De avond na de aanslagen in Nice, hielden de acteurs van Les Damnés een sacrale minuut stilte op de indrukwekkende Cour d’Honneur in Avignon. Om het hoofdpersonage twee uur later met een kalasjnikov (en een knallende soundscape) alle toeschouwers aan flarden te laten schieten. Heftig. En meesterlijk, hoe Ivo Van Hove zijn wereldwijde verovering doorzet.

8

Multiverse (Louis Vanhaverbeke)


De tengere, jonge Gentenaar Louis Vanhaverbeke brouwt in deze solo een spacy universum met bricolage, slam poetry en dans. Als een alchemist brengt hij alledaagse voorwerpen tot leven, als een ongrijpbare aal laveert hij tussen mannelijk en vrouwelijk, kunst en kitsch, ernst en humor. Een kosmische aha-erlebnis vol spitsvondigheden!

9

Fever Room (Apichatpong Weerasethakul)


De Thaise cult-cineast met de onuitspreekbare naam wendt zich voor het eerst tot theater. En hoe! Via een multiscreenfilm neemt hij ons mee op een associatieve trip, om ons daarna te verbluffen met een indrukwekkend spel van licht, rook, projectie en soundscape. Fever Room is een immersieve, koortsachtige ervaring. Ergens tussen wakker zijn en dromen.

10

Moore Bacon! (Bosse Provoost & Kobe Chielens)


Ook de winnaars van de Jong Theater-prijs op TAZ spelen met waarneming en illusie. Moore Bacon is een straffe solo waarin een naakt lichaam allerlei onbestemde vormen aanneemt door een inventief gebruik van licht en schaduw. Hypnotiserend, zeker door de verslavende orgelmuziek (zoek op YouTube zeker “Les jeux des anges” op: creepy!).