‘Voor de wet zijn mijn dochters enkel gestorven, maar nooit geboren’

Wie een kind verliest tijdens de zwangerschap, moet dat vaak alleen verwerken. Vanaf 2017 betaalt het Riziv rouwzorg terug door zelfstandige vroedvrouwen die zijn opgeleid door het Expertisecentrum Kinderwens Vlaanderen. Op wereldlichtjes­dag herdenken (wens)ouders hun overleden kind.

‘Ik denk dat ik de meisjes niet meer voel’, zei Annelies Heylen uit Averbode drie jaar geleden tegen haar vriend. Het was zondag en de dag nadien moesten ze voor een controle naar de gynaecoloog.

‘Ik wilde niet meteen overdreven paniekerig doen’, vertelt Annelies, boekhoudster van beroep. ‘Maandag zag de gynaecoloog dat hun hartjes niet meer klopten.’

Maandagavond kwamen de weeën, dinsdag werden Ella en Marie geboren. ‘Als ze maar zouden wenen, dan zou alles een misverstand zijn. Eerst kwam Ella en het bleef muisstil. Daarna kwam Marie en was er opnieuw alleen stilte. Pas toen drong het tot me door dat ze dood waren.’

Ella en Marie stierven aan het tweelingtransfusiesyndroom (TTS). Ze werden gecremeerd. Hun ouders organiseerden een afscheidsplechtigheid met heel de familie. Dat was heel belangrijk voor ons.’

Geboorteakte

Annelies en haar vriend wilden Ella en Marie ook erkennen als hun dochters, maar dat bleek niet mogelijk.

‘Ik heb alleen een overlijdensakte. Dat maakt me zo kwaad. Voor de wet zijn ze enkel gestorven, maar nooit geboren. Als zelfs een olifant in de zoo een geboorteakte krijgt, waarom mijn meisjes dan niet?’

Vorig jaar zijn Annelies en haar vriend de ouders geworden van een dochtertje, Eloïse. ‘Het is een heerlijk kind’, vertelt haar moeder. ‘Dankzij Eloïse is het verdriet draaglijker. Toch blijf ik me iedere dag afvragen: hoe zouden haar oudere zusjes zijn geweest?’

http://kinderwensvlaanderen.be/