Chodiev kwam weg met 3,5 miljoen euro
De op één na rijkste Belg, Patokh Chodiev, betaalde geen 23 miljoen euro, maar slechts 3,5 miljoen om zijn rechtszaak af te kopen

Dat de Belgisch-Kazachse miljardair Patokh Chodiev en zijn zakenpartners door politiek lobbywerk van Armand De Decker (MR) hun rechtszaak zouden hebben kunnen afkopen, veroorzaakte de voorbije dagen grote beroering in het parlement en daarbuiten. Nu dreigt ook nog eens het bedrag dat ze betaalden om de schikking te sluiten, voor commotie te zorgen.

Uit de tekst van de geheime schikking uit juni 2011 die De Standaard en Le Vif konden inkijken, blijkt dat Patokh Chodiev, de op één na rijkste Belg, zijn problemen met het Brusselse gerecht afkocht voor een bedrag van 522.500 euro. Zijn zakenpartners Alijan Ibragimov en Alexander Machkevitch betaalden ieder ook 522.500 euro. De in totaal zeven verdachten in de zaak betaalden samen 3,5 miljoen euro. Daarbovenop kwamen nog eens de gerechtskosten, die begroot werden op 251.000 euro. Chodiev en co. betaalden dus in 2011 net geen 4 miljoen euro om buiten vervolging gesteld te worden.

Ongeveer hetzelfde bedrag betaalden ze aan hun advocaten/lobbyisten om van hun gerechtelijke problemen verlost te raken.

Ontdoken belastingen

De inhoud van een minnelijke schikking is normaal geheim. Het bedrag dat de verdachten aan het parket betalen om hun straf af te kopen, is dat ook. Maar uit een antwoord dat de toenmalige minister van Justitie, Annemie Turtelboom (Open VLD), in november 2012 gaf in de Kamer, bleek dat Chodiev en co. in juli 2011 iets meer dan 22 miljoen hadden betaald aan het parket. Sindsdien wordt verkeerdelijk aangenomen dat Chodiev schikte voor een bedrag tussen 22 en 23 miljoen euro.

Maar dat klopt dus niet. De verwarring is allicht te wijten aan het feit dat de zeven verdachten enkele jaren voor ze een schikking afsloten, volgens onze bronnen ook bijna 23 miljoen euro aan ontdoken belastingen terugbetaalden aan de fiscus. In totaal betaalden Chodiev en co. dus 26,5 miljoen euro aan de Belgische staat. Maar slechts 3,5 miljoen euro daarvan kan worden beschouwd als straf. Binnen justitie bestaan tot op vandaag geen betrouwbare statistieken over welk deel van een minnelijke schikking het fiscale deel is en wat de door het gerecht opgelegde boete.

Over de vraag of 3,5 miljoen veel of weinig is, lopen de meningen uiteen. De gerechtelijke problemen van Chodiev en co. slepen al aan sinds 1995. Als de zaak ooit voor de rechtbank was gekomen – ten vroegste in 2012 – dan was de kans groot dat de rechter had geoordeeld dat de redelijke termijn overschreden was. Dan is 3,5 miljoen euro beter dan niets. De openbare aanklager stelt in de schikking bovendien dat 550.000 euro de maximumboete is voor witwassen. Chodiev en co. werden vervolgd voor witwassen en niet voor fiscale fraude.

Anderzijds: tegenwoordig worden in de meeste parketten voor het bepalen van het bedrag van de minnelijke schikking tarieven gebruikt van rond de 50 procent van de ontdoken belastingen. In deze zaak zou het bedrag van de schikking dus rond de 12 miljoen euro gelegen hebben.