Indonesië - Hoppen van trouwlocatie naar boerenleven en party-eiland
Gili Meno. Foto: Lisa Habets

Na de Rinjani Mountain en het surfdorpje Kuta op Lombok te hebben bezocht, trekt Lisa Habets verder naar de naastgelegen drie Gili-eilanden. De reisgidsen beloven een waar paradijs!

Romantisch Gili Air

Indonesië - Hoppen van trouwlocatie naar boerenleven en party-eiland
Foto: lh

Na een heerlijke nachtrust in ons kingsizebed vertrekken we ’s ochtends vroeg naar de haven om van daaruit de boot te pakken naar Gili Air. We hebben al veel gehoord over de Gili-eilanden met hun parelwitte stranden en palmbomen ten noordwesten van Lombok. We zullen beginnen op het vanuit Lombok dichtstbijzijnde eiland Gili Air, om vanaf daar verder te reizen naar Gili Meno en Gili Trawangan.

Gili Air is niet zo toeristisch als Gili Trawangan, maar ook niet zo minimalistisch als Gili Meno en daarmee de perfecte plek om te beginnen. Op alle Gili-eilanden is trouwens geen infrastructuur, de smalle zandstraatjes zijn enkel geschikt voor fietsen en paarden met wagens. Met twintig minuutjes lopen ben je dan ook al aan de andere kant van Gili Air.

Dit eiland staat vooral bekend als trouwlocatie en als bestemming voor huwelijksreizen. De witte stranden en de vele bamboehuisjes met rieten daken maken dit goed begrijpelijk, alhoewel ik het zelf wel behoorlijk toeristisch vind, ondanks het feit dat wij buiten het toeristenseizoen reizen. Een mooi eiland met ontzettend sfeervol verlichte eetgelegenheden aan en op het strand – waar ik de beste tuna-burger ooit op heb –, maar na een dag vertoeven aan zee en een dag rondfietsen – echte Hollanders huren fietsen – hebben we het ook wel weer gezien. Bovendien ben ik hier in twee nachten helemaal lek geprikt door de muggen en andere steekbeesten, dus ik vind het prima om weer verder te reizen.

Klein maar fijn Gili Meno

Indonesië - Hoppen van trouwlocatie naar boerenleven en party-eiland
Foto: lh

Het is maar vijftien minuten van Gili Air naar Gili Meno per – heel erg wiebelige – boot. Al direct wanneer je voet aan wal zet, merk je dat dit eiland authentieker is. Eenvoudige eettentjes zonder hippe muziek en in plaats van toeristen lopen hier vooral koeien en kippen. Het eiland voelt een beetje aan als een grote boerderij. Heerlijk! Gili Meno is het kleinste eiland van de drie – in twee uur loop je het hele eiland rond – met het hoogste Robinson Crusoe-gehalte. Alhoewel dit de komende jaren wel zal veranderen, aan de grote hotelcomplexen in opbouw te zien.

De eerste avond zien we een prachtige zonsondergang vanaf het strand, je kan de zon zo zien wegzakken achter Gili Trawangan waar we over een paar dagen heen zullen gaan. Zucht. Met dit prachtige uitzicht, een zitzak onder m’n kont, de voeten in het zand en een bintang in de hand voel ik me een enorme geluksvogel.

Party-eiland Gili Trawangan

Wanneer ik twee dagen later op sta, is dat geluksgevoel echter ver te zoeken. De muggenbeten hebben een wat drastische vorm aangenomen, van boven tot onder zit ik onder de rode vlekken. Bovendien jeukt het als een malle, waardoor ik me al krabbend – ik weet het, dat helpt niet, maar ik doe het lekker toch – verder beweeg richting Gili Trawangan.

We hebben veel uiteenlopende verhalen van andere reizigers gehoord over dit eiland. De een vindt het fantastisch, de ander gaat er het liefst zo snel mogelijk weer weg. Een Australisch meisje vertelde ons eerder dat de sfeer haar deed denken aan haar vakantie als 18-jarige naar Chersonissos. Niet bepaald mijn ding, maar hé, we zullen er vanzelf wel achter komen.

Indonesië - Hoppen van trouwlocatie naar boerenleven en party-eiland
Foto: lh

We komen vroeg in de avond aan bij ons guesthouse – een kakkerlak in de badkamer, ieuw – en gaan eerst een hapje eten op de Night Market. Deze Pasar Malam (letterlijk: avondmarkt) wordt iedere avond gehouden en staat vol met kraampjes waar ze lokale lekkernijen en specialiteiten verkopen. Het is een beetje een toeristenattractie, maar toch heel leuk om naartoe te gaan en verschillende dingen te proberen. De tempeh goreng is heer-lijk! Na veel te veel te hebben gegeten lopen we terug richting ons guesthouse en plots belanden we middenin het uitgaansleven van Gili Trawangan. Meer specifiek in café Sama Sama, een reggeabar waar iedere avond een live-band speelt. Alle rasta’s verzamelen en aan de bintang! In eerste instantie zag ik mezelf niet zo rondlopen op dit eiland, maar plots sta ik daar dan toch dansjes te doen tussen de massa. Onverwachtse feestjes zijn soms de leukste, zo blijkt. En eigenlijk geldt dit voor de hele reis, het kunnen gaan en staan waar we willen, geeft zo’n enorm gevoel van vrijheid. Wij willen nog lang niet naar huis.