Hans Van Alphen zet een punt achter zijn professionele sportcarrière. Dat kondigde hij aan tijdens een persmoment op de hoofdzetel van Golazo Sports in Paal. Het nieuws komt niet echt als een verrassing, de tienkamper kampte al langere tijd met blessures.

 De 34-jarige atleet uit Ravels, goed voor een vierde plaats op de Olympische Spelen van Londen in 2012, is met 8.519 punten de Belgische recordhouder op de tienkamp, de 'meest olympische der sportdisciplines'. Hij won twee keer de Gouden Spike, één keer het Vlaams Sportjuweel en één keer de Vlaamse Prijs voor Sportverdienste.

Van Alphen sukkelde al geruime tijd met blessures. Begin juli eindigde het EK atletiek in mineur voor Van Alphen. Door problemen aan het bekken moest hij forfait geven op de tweede dag van de tienkamp. Daardoor kon hij zich niet plaatsen voor de Spelen in Rio de Janeiro, zijn grootste doel waar hij al jaren naartoe gewerkt had. De Belgische tienkamper had gehoopt zijn carrière daar af te sluiten. In september moest de tienkamper nog forfait geven voor de prestigieuze tienkamp Décastar in Frankrijk, nog steeds met dezelfde klachten. 

Topprestaties afgewisseld met blessures

Van Alphen verwierf voor het eerst bredere bekendheid toen hij in augustus 2007 op de Universiade in Bangkok als eerste Belg de grens van de 8.000 punten overschreed op een tienkamp met een score van 8.047 punten.
Zijn prestaties werden beloond met een profcontract bij BLOSO en een eerst Gouden Spike, de belangrijkste atletiekprijs in België.

2008, het eerste profjaar van Van Alphen, was niet meteen een hoogvlieger: hij had af te rekenen met verschillende kwaaltjes en de Olympische Spelen in Peking waren een afknapper. Van Alphen moest geblesseerd afhaken na vier onderdelen. In 2009 kwam Van Alphen, intussen met Wim Vandeven als coach, opnieuw boven water, met een nieuw persoonlijk record als hoogtepunt: op de Décastar meeting in het Franse Talence behaalde hij 8.070 punten. Op het EK in Barcelona in 2010 verbeterde hij opnieuw zijn persoonlijk record tot 8.072 punten en behaalde hij een vijfde plaats.

Topjaar 2012

Nadat hij in 2011 zijn record op 8.200 punten had gebracht, beleefde Van Alphen in 2012 veruit het beste jaar van zijn sportieve carrière: het begon op de meeting in Götzis, het mekka van de tienkamp en algemeen beschouwd als het officieuze WK: een eindtotaal van 8.519 punten - nog steeds zijn beste prestatie ooit - en vijf persoonlijke records. Vervolgens behaalde hij een vierde plaats op de Spelen in Londen met 8.447 punten. Van Alphen werd voor die prestaties beloond met een tweede Gouden Spike, het Vlaams Sportjuweel en de Vlaamse Prijs voor Sportverdienste.

In de daaropvolgende jaren sukkelde Van Alphen regelmatig met blessures en kon hij nooit meer het niveau van voordien halen. "Tienkamp is gewoon heel zwaar. Wij zijn niet gespecialiseerd in één discipline, wat maakt dat ons lichaam ook niet gebouwd is naar één discipline. Ik denk dat geen enkele tienkamper drie jaar na elkaar hoge toppen scheert."

"Geen doel meer na missen van Rio"


Na de Olympische Spelen van Rio was Van Alphen bijna nooit pijnvrij en moest hij meermaals opgeven, zoals tijdens het Europees kampioenschap van begin juli in Amsterdam. Door problemen aan het bekken moest hij forfait geven voor de tweede dag van de tienkamp. Daardoor kon hij zich niet plaatsen voor de Olympische Spelen van Rio de Janeiro, zijn ultieme doel waar hij jaren naartoe gewerkt had. Hij had gehoopt er zijn carrière af te sluiten.

"Voor velen komt deze dag als een complete verrassing, voor anderen dan weer niet", vertelt Hans Van Alphen. "De Olympische Spelen van Rio waren een doel geworden om weer op het hoogste niveau te presteren. Dat kon door een aanslepende blessure niet doorgaan. Fans en andere sympathisanten stuurden me berichten vol moed. Sommigen vonden zelfs dat er tijdens de Spelen van 2020 in Tokio nog een kans was, maar ik wist wel beter. Mijn lichaam kon de zware inspanningen niet meer aan. Het wegvallen van de Olympische Spelen in Rio zorgde er tevens voor dat ik als atleet geen echt doel meer had om naartoe te leven. En net dat is voor mij noodzakelijk. Anders ontbreekt de passie en zonder passie kan ik niet sporten. Meteen het teken om er een streep onder te trekken. Zeker toen ik vernam dat ik door mijn blessure nog minstens tot februari aan de kant zou staan."

Postgraduaat

Hans Van Alphen is van opleiding kinesist, maar wat de toekomst op professioneel vlak zal brengen, weet hij nog niet zeker. "Ik ben ondertussen begonnen aan een postgraduaat manuele therapie. Ik wil mijn diploma heropfrissen. Ik kreeg ook al te horen dat ik hier of daar aan de slag zou gaan, maar daaromtrent is er nog geen duidelijkheid. Na mijn studie en topsportcarrière zal ik straks een derde loopbaan opstarten. Maar hoe die eruit zal zien, is nog heel vaag", vervolgde Van Alphen.

"Tienkamp op de kaart gezet in België"

Op sportief vlak heeft hij een goedgevulde carrière achter de rug waarin hij de tienkamp in België op de kaart kon zetten. "Ik ben fier dat ik de eerste Belg ooit ben die op de tienkamp de kaap van 8.000 punten kon overschrijden. Dat is iets wat ze me nooit meer afpakken. Tijdens het Wereldkampioenschap in Osaka werd ik knap elfde. Toen was ik nog als amateur actief. En dan kwam ook Londen eraan. Ik mag zeggen dat ik daarmee de tienkamp op de kaart heb gezet in België. De allermooiste van vele herinneringen blijft echter de meeting in Götzis. Ik won er niet alleen in het mekka van de tienkamp, maar bovendien met 8519 punten achter mijn naam. Tot op heden is dat nog steeds het Belgisch record."