‘Woningen vinden voor vluchtelingen? Onbegonnen werk’
Foto: BELGA

Welzijnsorganisaties slagen er amper in huurwoningen te vinden voor de vluchtelingen, door huisjesmelkerij en immokantoren die hen weigeren. ‘Velen komen onherroepelijk op straat terecht.’

‘We doen vaak veertig telefoontjes per dag die dan één concrete afspraak opleveren om een woning te bezoeken. Eén vluchteling is intussen al drie maanden dakloos, ondanks de rechtstreekse hulp van onze medewerkers.’ Onder leiding van teambegeleider Debby Van Belle probeert CAW Oost-Vlaanderen met een groep vrijwilligers de erkende vluchtelingen aan een woning te helpen. Maar ondanks hun inspanningen loopt de zoektocht bijzonder moeizaam. ‘Er was al een te krappe woningmarkt vóór we met de vluchtelingen te maken hadden, en nu is de vraag nog veel groter’, zegt Van Belle. ‘Momenteel is het echt onbegonnen werk’, beaamt Meron Knikman, teambegeleider vluchtelingen van CAW Antwerpen.

De VVSG, de koepelorganisatie van de OCMW’s, waarschuwde deze week al voor de grote uitstroom aan asielzoekers uit de asielcentra. ‘Zeker aan het ijltempo waaraan de overheid nu positieve beoordelingen aflevert aan asielzoekers.’ Dat maakt dat de moeilijkheden op het terrein voor het eerst ook duidelijk zichtbaar zijn.

Vooroordelen en discriminatie

De sociale huurwoningen zitten vol en op de private huurmarkt botsen de welzijnsorganisaties op bijzonder veel wantrouwen bij de verhuurders. Van Belle: ‘We merken heel veel vooroordelen en discriminatie. De immokantoren staan er niet altijd voor open om te verhuren aan erkende vluchtelingen.’ ‘Vooral omdat ze vaak de taal nog niet kennen’, zegt Knikman. ‘Als we al eens een afspraak kunnen maken, is de woning nadien plots al verhuurd of niet meer beschikbaar. De poule van ‘goede’ huisbazen was in Antwerpen ook heel snel uitgeput. Nu komen ze vaak in huizen van heel slechte kwaliteit terecht.’

Het tweede grote probleem is de betaalbaarheid. ‘Immokantoren hanteren vaak de één-derde-regel’, zegt Joke Dillen van Caritas Housing Café Antwerpen. ‘Dat wil zeggen dat maximaal een derde van hun loon naar de huishuur mag gaan. Maar vind in Antwerpen maar eens een huis als je zoals de vluchtelingen een leefloon van 876 euro hebt. Ook onze mensen zijn overladen met werk. We merken nu al dat er veel vluchtelingen op straat moeten slapen, of op de sofa bij een vriend.’

V