‘Wetsontwerp-Peeters over flexibele werkweek beter weggooien’
Egbert Lachaert Foto: ISOPIX
Het is de moeite niet om verder te timmeren aan de flexibele werkweek op basis van de teksten die Kris Peeters heeft voorgelegd. Dat vindt Open VLD, die het principe nochtans mee goedkeurde. ‘Voor ons is het duidelijk: hierbij wint niemand. Het wetsontwerp dat voorligt is onaanvaardbaar, Peeters moet vanaf een wit blad herbeginnen.’

In april besliste de federale regering-Michel om de 38-urenweek te hervormen: voortaan zou het gemiddelde van 38 uur op jaarbasis berekend worden, wat meer flexibiliteit toelaat voor de bedrijven. Meteen stonden de vakbonden op hun achterste poten: ‘Morrelen aan de 38-urenweek? Over onze dead body’, aldus een scherpe Chris Reniers van de socialistische vakbond ACOD.

Vrijdag presenteerde Peeters zijn concrete wetsontwerp voor ‘werkbaar en wendbaar werk’ aan de rest van de regering. Daarin voert hij enkele drempels in, die volgens de coalitiepartners niet doorgesproken zijn. Ze zijn wat hen betreft dan ook ‘te complex’. Ook is de flexibiliteit niet gratis: als werknmers meer dan 40uur per week werken, moet het bedrijf de extra gepresteerde uren als overuren vergoeden.

Not amused

N-VA en Open VLD zijn not amused. ‘Op deze manier dreigt de hele flexibilisering een lege doos te worden, geen enkel bedrijf zal er gebruik van willen maken’, aldus N-VA-Kamerlid Zuhal Demir vandaag in De Tijd. Egbert Lachaert (Open VLD) hekelt de kostprijs en het ‘vreemde’ principe. ‘Waarom moeten werkgevers meer betalen voor extra gepresteerde uren in de ene week, als die meeruren in de andere week gecompenseerd worden doordat de werknemer minder moet werken?’

In een gesprek met De Standaard gaat Lachaert vandaag nog een stap verder: het wetsontwerp van Peeters is onaanvaardbaar, de tekst moet op de schop. ‘Als je ziet hoeveel toegevingen de vakbonden eisen, moeten we de vraag durven stellen of het nog wel de moeite is om door te gaan met deze tekst? Het antwoord is wat ons betreft duidelijk: neen. Uiteindelijk gaat het een stuk om symboliek, want glijdende uren en flexibele werktijden zijn vandaag de facto al mogelijk. Bij de tekst die nu voorligt, wint niemand - hier komen alleen ongelukkige mensen uit voort.’

De Open VLD-arbeidsspecialist roept minister Peeters dringend op om ‘vanaf een wit blad te beginnen én een andere werkmethode te kiezen waar meer ruimte is voor overleg. ‘Zowel met de sociale partners als met zijn coalitiepartners’, aldus Lachaert. Het bestaande wetsontwerp mag wat hem betreft op de schop.

Gratuit voorstel om vakbonden te paaien

Ook Zuhal Demir klinkt vandaag een stuk scherper. Het wetsontwerp van Peeters is volgens de N-VA'ster 'voorhistorisch' - het tijdsregistratiesysteem - en 'nodeloos complex. Het dreigt een lege doos te worden. 'Geen enkele werknemer zal een uur extra werken op jaarbasis', zegt Demir. 'De tekst omvat zoveel extra regels en is een zodanige administratieve papiermolen zodat het erg onaantrekkelijk wordt voor zowel werknemers als werkgevers. Ook de bijkomende loonkost zal de werkgevers niet motiveren om gebruik te maken van de flexibele werkweek, terwijl we daar wél nood aan hebben in de 21ste eeuw, om de combinatie arbeid-gezin te bolwerken.'

Maar hetgeen Demir het meest tegen de borst stuit, is dat Peeters thuiswerk wil verbieden tijdens stakingen. 'Telewerk wordt een recht van de werknemer, en dat is positief. Deze maatregel van Peeters is dan ook onbegrijpelijk en gaat regelrecht in tegen het recht op werk. De werkgevers en werkwillige werknemers worden dubbel gestraft. Dit is een gratuit voorstel om de vakbonden te paaien', zegt ze.

Demir benadrukt wel dat de 38-urenweek blijft bestaan. 'Ze wordt niet afgeschaft, zoals de vakbonden beweren' 

De werkgeversorganisaties zijn evengoed ontevreden. Unizo - de organisatie waar Peeters jaren geleden door CD&V werd weggeplukt - spreekt van een ‘grote ontgoocheling’.