Het verweer van Paul Manafort, de campagneleider van Donald Trump, dat diens vrouw Melania in haar toespraak algemene termen gebruikte, houdt wel degelijk steek. Omdat hij echter niet wil toegeven dat Melania’s woorden wel erg sterk leken op die van Michelle Obama krijgt deze ‘plagiaatrel’ veel meer aandacht dan het Trump-kamp eigenlijk wil. Van onze correspondente in de VS, Ine Roox.

Na het opstootje met de dissidente Republikeinen, eerder op maandagmiddag, had het optreden van Donald Trump en zijn vrouw Melania de aandacht weer helemaal naar Donald himself, en naar zijn vrouw Melania moeten zuigen.

Maar meteen nadat Melania Trump – een voormalig fotomodel uit Slovenië, een glamoureuze maar doorgaans stille verschijning aan de zijde van de miljonair – had gespeecht, merkten Amerikaanse media op dat haar speech verrassend veel gelijkenissen vertoonde met die van Michelle Obama, in 2008. Michelle Obama bevond zich toen in dezelfde positie als Melania vandaag, als kandidate first lady tijdens de eerste presidentscampagne van haar man.

Leg de toespraken woordelijk naast elkaar, en sommige passages lijken inderdaad verdacht veel op elkaar. Melania Trump sprak over ‘dezelfde waarden’ waarmee zij en Donald waren opgevoed. Michelle zei in 2008 vrijwel hetzelfde. Dat gold ook voor de waarde van hard werk om vooruit te komen in het leven, en over waarden die beide dames op de volgende generatie willen overbrengen.

Te gek voor woorden

Het campagneteam van Donald Trump wilde van geen plagiaat horen. Ook toegeven dat de woorden wel erg op elkaar leken, was een brug te ver. Paul Manafort, de campagnemanager van de New Yorkse miljonair, vond de beschuldiging dat Melania Trump Michelle Obama’s woorden heeft geleend, absurd en te gek voor woorden. Hij preciseerde dat ze algemene termen had gebruikt, die wel vaker worden gebruikt.

Dat laatste klopt zeker. Hoewel de toespraken van beide dames op sommige punten verrassend veel op elkaar lijken, zijn de speeches op deze Republikeinse conventie onderling geregeld ook sterk vergelijkbaar. Verwijzingen naar het zo geëerde leger en naar het belang van vrijheid, doelend op zo weinig mogelijk overheidsinmenging, keren in heel wat toespraken terug.

Zo typisch

Maar door te weigeren toe te geven dat sommige woorden in beide speeches wel heel sterk op elkaar lijken, maakte het Trump-kamp ongewild deze ‘rel’ nog wat groter. Vlak na wat het grote Trump-moment van de avond had moeten worden, moest het campagneteam al afrekenen met Amerikaanse telexberichten over het ‘plagiaat’. De campagnemedewerkers konden tot in de vroege uurtjes aan een reactie beginnen werken.

Campagneleider Paul Manafort greep de aantijging van plagiaat aan om Hillary Clinton te schofferen. Niet zijn beste zet, maar wel typerend voor een campagne, waarin zo vaak op de vrouw wordt gespeeld. Manafort zei dat hij ‘dit zo typisch’ vond voor ‘Clintons misprijzen voor andere vrouwen’.

Het Clinton-kamp had toen nog niet eens gereageerd.