Een Dardenne voor het hoofd
Foto: EPA
Met 'La fille inconnue' maken de gebroeders Dardenne kans op een derde Gouden Palm - of dat lukt, weten we zondagavond. De film, die vanmorgen in wereldpremière ging op het Filmfestival van Cannes, werd onthaald met een kort, maar stevig applaus.

Het is een goeie film, dat staat buiten kijf. De Dardennes kunnen geen slechte films meer maken sinds 'La promesse', exact twintig jaar geleden. Maar het voelt tegelijk ook als een minimum voor het belangrijkste regisseursduo ter wereld.

Aan de ene kant geven de Dardennes wat je stilaan van hen mag verwachten, maar er zit toch ook opmerkelijke vernieuwing in het recept. Aanstormend Frans talent Adèle Haenel speelt een jonge huisdokter in - uiteraard - Luik. Wanneer er aangebeld wordt aan de dokterspraktijk een uur na de sluiting, weigert dokter Jenny Davin open te doen. Ze heeft haar stagiair immers net uitgelegd dat je je als dokter niet mag laten leiden door je emoties. Een goede dokter moet hard kunnen zijn.

Achteraf komt de politie haar inlichten dat er die nacht een lijk is gevonden van een jong meisje - identiteit onbekend. Achtervolgd door schuldgevoel gaat ze zelf op onderzoek uit. Nooit eerder kwamen de Dardennes zo dicht bij een genrefilm, in dit geval een krimi. 

Alarmerend

Nog een vernieuwing is dat de Dardennes minder dan ooit de bewogen camera hanteren waar ze beroemd mee werden. Ze opteren voor een sobere stijl, met lange shots. Dat past als gegoten voor een film over een dokteres die haar emoties uitsluit. Maar het leidt er ook toe dat de film afstandelijk aanvoelt: hij spreekt meer je hersenen dan je hart aan. We verlieten de film niet met tranen, zoals ooit bij 'Rosetta'. Maar hoe langer we over de film nadenken, hoe meer we erin zien. Net daarom is het jammer dat de film didactisch aanvoelt, op het belerende af. En de plot blijft, ondanks het uitstekende acteerspel, geconstrueerd aanvoelen. Dat staat mogelijk niet los van de sobere stijl: dit voelt toch aan als een Dardenne zonder de visuele flair van weleer. Een goeie film dus, maar ver van hun meesterlijke trio 'Rosetta', 'Le fils' en 'L'enfant'.

Bovenal is dit een film over het nemen van verantwoordelijkheid en het beantwoorden aan een vraag om hulp. Dat maakt 'La fille inconnue' meteen ook tot een alarmerende, actueel relevante film. Net zoals bij de dokteres in de film wordt er een luid appèl gedaan op de verzorgingsstaten van Europa. Deze film bevraagt of je die oproep kan negeren, ook als die oproep net ongelegen komt.

Sinds de Gouden Palm in 1999, die ze kregen voor de film ‘Rosetta’, is het al de zevende keer dat de Dardennes in Cannes in competitie zijn. In 2005 behaalden ze ook de Gouden Palm voor de film ‘L’enfant’. Ook deze keer wordt de film getipt voor een plaats op de palmares.