Brussel is dinsdagochtend opgeschrikt door verschillende explosies, waaronder zeker één aanslag in de luchthaven van Zaventem. Verschillende getuigen doen hun verhaal aan onze redacteurs: 'Het was verschrikkelijk. Ik zag mensen die compleet verbrand waren.'

Getuigenissen van artsen

'Ik was onderweg van Luik naar het Militair Hospitaal. Iets na achten kreeg ik telefoon: er werd mij gemeld dat er een explosie was gebeurd op de luchthaven van Zaventem. Er waren nog niet veel details bekend. Ik ben verantwoordelijk voor de medische afwikkeling van een noodsituatie op de luchthaven. Ik ben dan geëscorteerd naar de luchthaven en was er op een kwartier', zegt luitenant-kolonel Eric Mergny, die als medisch directeur het management van de catastrofe op zich nam, aan onze redacteur, Stijn Cools. 

'Ik ben het gewend om slachtoffers te verzorgen, maar het is toch wel even schrikken als het er opeens een tachtigtal blijken te zijn. Dat zijn geen wondes zoals ik zie bij gewone auto-ongevallen. Het deed me denken aan mijn tijd in Afghanistan. Het was zelfs erger dan dat. Het waren echte oorlogswonden. Veel amputaties en verwondingen door rondvliegende brokstukken en schrapnel.'

'Wij zijn hierop voorbereid ja. Als Militair Hospitaal doen we regelmatig oefeningen, bijvoorbeeld in het geval van vliegtuigongevallen. Iedere twee jaar is er een grote oefening op Brussels Airport. We zijn dus wel het een en ander gewend, maar niet op deze schaal. Maar we beschikken over een goed getrainde ploeg om dit op te vangen.'

Getuigenissen aan het metrostation Maalbeek

Abdel Melloul werkte op een werf aan metrostation Maalbeek toen hij plots een grote knal hoorde. 'Het was vreselijk. Ik zag mensen die compleet verbrand waren, er was veel bloed. Ik denk dat er minstens 20 gewonden zijn gevallen', getuigt hij aan onze redacteur ter plaatse, Eline Bergmans. 'Ik heb de eerste zorgen toegediend aan de slachtoffers. Gelukkig was het niet zo druk op het moment van de explosie, maar er moeten bijna zeker dodelijke slachtoffers zijn. Ik kan niet geloven dat iemand die daar beneden zat, het heeft overleefd.'

Chris Vanden Plas, die bij de Europese Commissie werkt, in het gebouw boven metrostation Maalbeek, zat aan zijn bureau op het moment van de aanslag. 'Ik was met mijn vrouw aan het bellen, over aanslag op Zaventem. Toen voelde ik een lichte schok in het gebouw. Door het raam zag ik bebloede mensen naar buiten komen. Hun armen en benen waren gewond. Hun gezicht zat onder het bloed', zegt hij.

'Op de Europese Commisse houden we altijd rekening met een mogelijke aanslag, de europese instellingen zijn altijd een mogelijk doelwit, maar het was echt schrikken. Ik ben nog altijd aan het beven. Ik probeer mijn collega's te bereiken, want ik heb nog niet van iedereen nieuws. De aanslag was op een moment dat veel mensen aankomen op het werk. Ik vrees dat er collega's op de metro zaten.'

Suat Balci, Limburgse schilder, was aan het werk in een nieuw appartementsgebouw in Trierstraat,op derde verdieping, toen hij ineens luide knal hoorde. Hij zag gewonde mensen in de straat lopen, vertelt hij tegen binnenlandredacteur Yves Delepeleire. 'Ik heb ook zeker zeven doden geteld, op een brancard afgevoerd, met een doek over hun hoofd. Het is vreselijk, al die onschuldige mensen.' 

Ooggetuigen in Zaventem

Binnenlandredacteur Tom Ysebaert luisterde intussen naar de verhalen van mensen die de aanslag in Zaventem hebben overleefd.

'Ik hoorde iemand in het Arabisch roepen', zegt getuige Alphone Youla. 'Ik weet niet wat het precies betekende, maar het was geen Allah Akbar. Dat geroep was aan het Belfiuskantoor. De tweede explosie gebeurde vlakbij Starbucks.'

 

'Ik zag vijf doden', zegt Youla, die tijdens zijn getuigenis nog bloed aan zijn handen heeft kleven. 'Ik heb ook twee politieagenten geholpen die zwaar verminkte benen hadden.'

 

 

''Ik was net terug uit Bangkok met mijn vader toen ik onderweg naar de trein twee luide explosies hoorde. De grond daverde. Ze kwamen naar mij gelopen en brulden: "Loop voor je leven!" Dat heb ik dan ook gedaan. Ik besef dat ik enorm veel geluk heb gehad: het was een kwestie van minuten. Achteraf ben ik in huilen uitgebarsten.'
Tine Hollevoet, woordvoerster Europol
'Ik zat aan de incheckbalie van Delta Airlines toen het gebeurde. Het leek alsof de vloer in brand stond door al die brokstukken die naar beneden kwamen. Ik heb het op een lopen gezet. Zelfs heb ik enkel wat pijn aan mijn ribben. Ik heb geen andere slachtoffers gezien.'
Anja Branders
'Ik zat aan mijn desk van Axxicom toen ik die knallen hoorde. Ik dacht dat de hemel op mijn hoofd neerviel. Alles was grijs en mistig. We zijn naar een kantoor gevlucht. Even later werden we naar buiten gestuurd door het personeel van Zaventem.'
Brenda Fontaine
'Ik was net geland uit Qatar toen de explosies zich voordeden. We hadden net onze bagage opgepikt. Ik werd door scherven geraakt aan mijn beide benen maar al bij al is het niet zo erg. (Toont verbanden waar bloed van onder sijpelt.) We gaan nu met een taxi zo snel mogelijk huiswaarts, net over de Franse grens, niet ver van Chimay.'
Claude Noiron