Zesmaal Umberto Eco
Foto: Gianni Giansanti/Sygma/Corbis
Umberto Eco pende een mooi oeuvre bij elkaar. Een blik op zes van zijn belangrijkste werken.


De naam van de roos (1980)
Middeleeuwse detectiveroman waarin de franciscaner monnik William van Baskerville als een Sherlock Holmes de mysterieuze sterfgevallen in een Noord-Italaans benedictijnenklooster onderzoekt. Eco stuurt hem samen met de lezer door een labyrint van boeken, referenties, en mogelijke aanwijzingen. Samen met Aristoteles lacht hij om wie in alle ernst zoekt naar de Waarheid. Hij kiest de kant van de scepticus die zich troost met de kracht van fictie.

De slinger van Foucault (1988)
In dit boek grossiert Eco in geheime genootschappen en uit de hand gelopen complottheorieën. Aan het brein van de onbetrouwbare verteller Casaubon en zijn kornuiten ontspruit de theorie dat de tempeliersorde aanstuurt op de wereldheerschappij. Het boek waarvan alle Da Vinci Codes flauwe afkooksels zijn. 

De geschiedenis van de schoonheid (2005)
Net zoals De geschiedenis van de lelijkheid is dit een rijkelijk geïllustreerd en becommentarieerd overzicht van de evolutie van de esthetica. 

De begraafplaats in Praag (2010)

Met de totaal onuitstaanbare, onbetrouwbare en vadsige schriftvervalser Simone Simonini zette Eco opnieuw een sterk personage neer. De roman is een verkenning van negentiende-eeuwse Europese anti-semitisme.

De geschiedenis van imaginaire landen en plaatsen (2013)

Utopia, El Dorado, Luilekkerland, Ultima Thule, Zuidland, Atlantis... Wat zijn we verzot op plekken die niet bestaan. De wereldliteratuur zit er vol van. In dit boek verzamelt Eco deze bekende en minder bekende arcadia’s, en teksten die erover geschreven zijn. 

Het nulnummer (2015)

Een krant die proefdraait, maakt nulnummers. Vastgoed- en televisiemagnaat commendator Vimercate, een man die van ver en dichtbij lijkt op Berlusconi, zet zo'n proefproject op, niet om de krant ooit echt te laten verschijnen, maar om de in een kleine oplage gedrukte nulnummers te vullen met roddels en insinuaties over de rijken en de machtigen. Zo wil hij hen dwingen om hem op te nemen in hun midden.