De 7 beste films van de week
The Force Awakens - Stormtroopers Foto: FanArt By Darth Temoc
Wie niet behoort tot de fanclub van Luke Skywalker kan deze week best toetreden tot ‘El club’. De beste films nu in de cinema, uitgekozen door onze filmrecensent Jeroen Struys.
1

Son of Saul

Een mens in de hel van Auschwitz.


Wat is het om mens te zijn? Die vraag werpt de Hongaarse regisseur László Nemes je in het gezicht met deze fictiefilm over een man die, tussen de gaskamers en verbrandingsovens, op zoek gaat naar een rabbi om zijn zoon te begraven. De camera kleeft op zijn gezicht, of op zijn schouders, terwijl hij werktuiglijk zijn afschuwelijke taken verricht als lid van het Sondernkommando, dat de Joden richting gaskamer begeleidde. De grootste horror blijft buiten beeld, maar de gruwel zit in de morele dilemma’s die Nemes oproept. Wat is het goede, wat het kwade in deze wereld ontdaan van menselijkheid? Ook dit kan film zijn, en wat voor een.

naar de recensie >

2

Star wars: The Force awakens

Chewie, we’re home.’


J.J. Abrams heeft het geflikt: ‘The force awakens’ zit vol liefde voor het universum waar zovelen van houden, maar is toch nieuw genoeg. Blijk van zijn respect: de oude acteurs en personages mogen weer opdraven. Maar hij geeft ook nieuw bloed; met name bij het meisje Rey is de Force sterk. Overal is nog de ‘Force’ te voelen van dé Vader, George Lucas. En die weet nu: ‘Star wars’ is in goede handen bij Disney. Niks staat ‘The Force awakens’ in de weg om de succesvolste film aller tijden te worden.

naar de recensie >

3

Rams

Broederdrama onder schapenboeren.


In een adembenemend IJslands landschap wonen twee broers die niet langer met elkaar praten. Het enige wat hen interesseert, is het hoeden van hun schapen. Alleen een fatale ziekte onder de schapenkuddes kan hen weer dichter bij elkaar brengen. Grímur Hákonarson heeft er een prachtig drama van gemaakt, vol humor en liefde voor zijn wollige landgenoten. Recensent Karel Deknudt kwam in zijn recensie lof te kort.

naar de recensie >

interview met regisseur Grímur Hákonarson >

4

Les cowboys

Franse western over racisten en jihadisten.


De Belgische acteur François Damiens speelt heel sterk een vader die op zoek gaat naar zijn dochter, die ervan door is met een geradicaliseerde moslimjongen. Topscenarist Thomas Bidegain (Un prophète, Dheepan) ging voor zijn regiedebuut de mosterd halen bij westernklassieker 'The searchers' van John Ford. Hij vertaalde de western naar het Frankrijk van vandaag, en dat levert een knappe film en een confronterende spiegel op.

naar de recensie >

interview met regisseur Thomas Bidegain >

5

Mia Madre

La mamma krijgt het zwaar.


Nanni Moretti is weer in grote doen met deze ode aan een vrouw die tegelijk regisseur, moeder, dochter en partner is. Maar: haar vriend is ervandoor, haar dochter pubert, haar moeder ligt op sterven en haar hoofdrolspeler is een Amerikaan die zich aanstelt. Die laatste is een uitstekende rol voor John Turturro, terwijl Margherita Buy met ingehouden onmacht de tragische vrouw vertolkt. Moretti is weer kwetsbaar, grappig en boeiend.

naar de recensie >

interview met regisseur Nanni Moretti >

6

Black

Romeo & Julia in Brusselse stadsbendes.


Adil El Arbi en Bilall Fallah schenken een nieuwe generatie zijn ‘Romeo en Julia’ met deze donkere film over stadsbendes in Brussel. Niet alleen zij hebben reuzenstappen genomen sinds hun debuut vorig jaar, ook hun chef fotografie Robrecht Heyvaert. Marwan en Mavela vormen een van de mooiste koppels uit de Belgische film.

naar de recensie >

interview met regisseur Adil El Arbi en Bilall Fallah >

7

El club

De Kerk als maffiabende.


De paus opende onlangs het uitzonderlijke Heilig Jaar, dat in het teken van barmhartigheid staat. Dan moet hij zeker eens gaan kijken naar ‘El club’. Na drie films over de dictator Pinochet pakt de Chileense regisseur Pablo Larraín het misbruik in de Kerk aan met deze verontrustende film over vier priesters in een vluchthuis. Hij filmt hen in een sacraal, verdoezelend licht, alsof ze zich al in de hemel bevinden. Of zou dit het vagevuur zijn? Het is een kwade film, die grappig zou zijn als hij niet zo pijnlijk was.

naar de recensie >

interview met Pablo Larraín >