Wordt ook Airdnd een probleem?
Foto: istock

De voeten onder tafel schuiven in de huiskamer van een (hobby)chef is geen nieuw concept, maar het wint wel snel aan populariteit, zeker in onze buurlanden. Naar analogie met dat ander succesverhaal, doopte het Nederlandse platform dat hobbychefs en gasten bij elkaar brengt zich Airdnd, wat staat voor Air Drink ’n Dine.

Het concept van Airdnd? ‘Snel een huiskamerrestaurant zoeken, boeken, betalen en beoordelen’, of zelf je kookkunsten aanbieden natuurlijk. Ondertussen biedt de website, die twee maanden geleden werd gelanceerd, al zo’n zevenhonderd huiskamerrestaurants aan.

‘Mensen zijn gewend aan het delen van huizen en auto’s. Nu is het tijd voor de volgende stap: het delen van eten’, zegt oprichter Rob Lagendijk in De Volkskrant. Zijn platform houdt per gast tien procent reserveringskosten in.

Maar net zoals bij Airbnb, Uber en andere vormen van de deeleconomie, wordt in de horecasector zelf met argusogen naar het initiatief gekeken. ‘Zodra je voedsel gaat bereiden en verkopen, moet je je aan alle regels houden die gelden voor een ondernemer: hygiënecodes, brandveiligheid en belastingaangifte’, aldus Joris Prinssen van Koninklijke Horeca Nederland (KHN).

Ook in Frankrijk zouden al meer dan 3.000 clandestiene restaurants geboren zijn, die hun diensten aanbieden via websites zoals VoulezVousDiner. En ook daar houden de meeste zich aan geen enkele regel.

‘Ze betalen geen sociale lasten, geen btw en hebben geen vergunning om alcohol te schenken. Dit is geen deeleconomie meer, maar een business die zich niets aantrekt van volksgezondheid en fiscaliteit’, klonk het vorige maand nog bij Didier Chenet, voorzitter van Synhorcat, de beroepsvereniging van de Franse horeca.

En in België?

Een groot platform zoals Airdnd is er (nog) niet bij ons, maar het concept komt wel vaker voor. Zo opende de jonge kok Filip De Pauw niet alleen een culinair kraampje op de markt in Antwerpen in afwachting van een eigen restaurant, maar bereidde hij ook tweemaal een vijfgangenmenu in de woonkamer van zijn schoonvader.

Met succes, want de twintigtal couverts waren in een mum van tijd gereserveerd. Zijn kookkunsten bleven overigens niet onopgemerkt: De Pauw is sinds begin dit jaar de chef-kok van het Antwerpse restaurant Les Jours.

Ook Ine De Parade en Michiel Meekels stellen hun huiskamer wel eens open voor anderen, al zijn dat niet zozeer vreemden. ‘Ons concept Let's HYGGE heeft als doel om te kijken wat er gebeurt als we mensen uit onze online gemeenschap offline samenbrengen’, aldus Ine.

Het Antwerpse koppel presenteert zijn gasten echter geen rekening, maar zorgt ervoor dat het etentje wordt gesponsord. ‘Het draait bij ons om mensen die elkaar thuis uitnodigen, met een sfeer van vrienden onder elkaar.’

Wie wel geld vraagt voor huiskamerdiners, sluit op zijn minst toch een extra aansprakelijkheidsverzekering af die alle schade dekt die u aan derden zou toebrengen, aldus Wauthier Robyns van sectorfederatie Assuralia. ‘Met een familiale verzekering ga je geen ongelukken bij professionele activiteiten - aangegeven of niet - kunnen dekken.’

Maar een boom van huiskamerrestaurants moet de Belgische horeca voorlopig nog niet vrezen, want in tegenstelling tot Airbnb en consoorten hebben ze bij Assuralia nog geen vragen moeten beantwoorden van klanten die voor vreemden zouden willen koken.