Turkse parlementsleden leggen eed af in bijzijn van president Erdogan
Foto uitgedeeld door presidentiële persdienst Foto: EPA

Zonder veel perspectief op een snelle regeringsvorming is het Turkse parlement dinsdag geïnstalleerd. Staatshoofd Recep Tayyip Erdogan nam deel aan de eedaflegging van de 550 parlementsleden die een tweetal weken geleden verkozen zijn.

Vanaf 30 juni wordt een nieuwe parlementsvoorzitter gekozen. Dat kan dagen in beslag nemen, met verschillende stemmingen. Daarna mag Erdogan eerst het hoofd van de sterkste partij, de AKP, belasten met de vorming van een coalitieregering. Lukt het niet om een nieuwe regering te vormen, komt het in november tot nieuwe verkiezingen.

Abdullah Öcalan

Een van de eedafleggers dinsdag was de 28-jarige Dilek Öcalan, lid van de pro-Koerdische democratische partij HDP. Öcalan was een van de jongste parlementariërs, maar het was haar familienaam die de aandacht naar haar toe trok. Ze is immers de nicht van Abdullah Öcalan, de voormalige leider van de gewapende separatistische groepering PKK, die strijdt voor onafhankelijkheid.

Hij werd in 1999 gearresteerd omdat de PKK, door de VS, de EU en Turkije beschouwd als een terroristische groep, betrokken was bij een gewapend conflict in 1984 waarbij verschillende mensen het leven lieten. Hij werd ter dood veroordeeld, maar het werd, op vraag van de Verenigde Naties veranderd in levenslange gevangenisstraf.

Ondenkbaar

Dat een nicht van Öcalan nu de eed aflegt in het parlement, is op zijn zachtst gezegd een doorbraak voor de 14 miljoen Koerden die door de HDP vertegenwoordigd worden. Een decennium geleden zou zoiets ondenkbaar zijn geweest. Bovendien wordt hiermee het taboe rond haar naam opgeheven.

Het was Erdogan zelf die de eerste gesprekken met oom Öcalan startte. Dilek trad vaak op als woordvoerder voor haar oom, al liet ze recent in de media verstaan dat ze als politica in eerste instantie vrouwen en jongeren wil vertegenwoordigen. ‘Ik mag dan wel Koerdisch zijn, ik zal alle groepen vertegenwoordigen die uitgebuit, onderdrukt of genegeerd worden, alle volkeren, culturen, overtuigingen en talen.’

De Koerdische partij slaagde er bij de verkiezingen van begin deze maand dan ook in veel niet-Koerden achter zich te scharen. Vooral seculiere, linkse Turken die genoeg hadden van het beleid van Erdogan stemden voor de HDP.