BLOG. Brazilianen leren bier drinken
Carolina

Bier met passievrucht, saké, basilicum, cupuaçu of kastanjes. Je kan het zo gek niet bedenken of je kan het bestellen in een Braziliaanse bierbar. Van Oiapoque tot Chuí - of van het meest noordelijke stadje tot het meest zuidelijke dorp - vind je bars, cervejarias en empórios waar je een lekker biertje kan drinken.

Enkele jaren geleden konden bierliefhebbers in Brazilië kiezen tussen Brahma, Skol of Original. Tegenwoordig staan de rekken van de supermarkten en cafés vol met Belgische klassiekers als Orval en Rochefort, aangevuld met Duitse, Amerikaanse, Deense en lokale (artisanale) merken.

De bierhype begon rond 2008 zegt Carolina Oda, biersommelier en één van Brazilië’s eerste bierspecialisten. ‘Tot 2000 dronken Brazilianen enkel pils van de grote commerciële merken. Hier en daar vond je een biertje uit Paraguay en in het zuiden van het land had je enkele lokale brouwerijen, maar dat was kleinschalig. Voor de rest was er niets.’

‘Het Duitse Erdinger was het eerste bier dat geïmporteerd werd, in 2000. Rond 2008 brak de hype los. Brazilianen begonnen meer te reizen en via het internet werd de wereld toegankelijker. De populariteit van bier hangt samen met de gastronomische evolutie die de Brazilianen ondergaan. Het is sinds kort dat er meer en meer aandacht besteed wordt aan gastronomie en we bijleren over producten als kaas, koffie, chocolade, bier en wijn.’

Carolina weet veel over bier maar het is geen allesverslindende passie. ‘Ik studeerde gastronomie dus heb een brede visie. Ik hou evenveel van een biertje als van saké, wijn of cachaça. Bier is mijn werk. Eigenlijk was het mijn droom om banketbakker te worden, ik ben verzot op zoetigheden. Maar ik belandde haast per toeval in de bierwereld. Na mijn opleiding gastronomie ging ik aan de slag als assistente van Cilene Saorin, een mestre cervejeira. Het jaar nadien ging ik als ober werken in een bierbar in Vila Madalena. Ik wilde leren hoe een service precies in mekaar zit. Bleek dat ik de zaal leuker vond dan de keuken.’

Het café serveerde 140 verschillende bieren en Carolina leerde er alles over. Na enkele jaren gewerkt te hebben voor een drankimporteur trok ze voor negentig dagen naar Europa. ‘Het werden negentig dagen omdat ik maar zo lang met mijn toeristenvisum in Europa mocht blijven. Mijn neef woonde en werkte in Brussel, dus de stad werd mijn uitvalsbasis. In die drie maanden heb ik slechts twee musea bezocht. Ik wilde zo veel mogelijk over gastronomie leren.’

‘Ik trok naar Italië om er truffels te eten en bezocht een chocoladefabriek in Frankrijk. Ik schat dat ik tijdens die trip zo’n 300 verschillende bieren geproefd heb! Het enige waar het tijdens die vakantie om draaide was eten en drinken. In België at ik mosselen, garnaalkroketten en heerlijke wafels. En dronk er bier uiteraard. Mijn lievelingsbieren zijn de Lambiekbieren, gekend voor hun spontane gisting. Ze hebben een terroir en kunnen dus enkel en alleen op een bepaalde plek gemaakt worden, dat vind ik er zo mooi aan. Cantillon Fou Foune is mijn absolute favoriet, ik hou van abrikozen.’

Eens terug in Brazilië begon Carolina te werken als consultant. ‘Momenteel werk ik in Ici Brasserie, een nieuw restaurant in Jardins waar vooral Franse klassiekers geserveerd worden. Ik stelde de bierkaart samen, leid het personeel op en geef advies over het brouwen van de huisbieren. We organiseren degustaties en diners met aangepaste bieren. Brazilianen zijn nu in de ontdekkingsfase beland, er moet nog veel geproefd en bijgeleerd worden. Er bestond al een biercultuur in Brazilië, met dank aan immigranten uit Duitsland en Nederland. Brazilianen hebben altijd al graag bier gedronken maar ze dronken slechts één type: pils van de grote commerciële merken.

‘Onze biercultuur is veranderd: we leren verschillende types bier kennen. Intussen telt Brazilië zo’n 300 cervejarias. Veel minder dan in België maar we zijn op goede weg. Mensen zeggen wel eens dat bier in de mode is. Maar bier is geen mode, want mode gaat voorbij. De hype zal misschien minder hevig worden maar bier zal niet verdwijnen, net zoals wijn nooit zal verdwijnen. We gaan niet meer terug naar hoe het vroeger was en opnieuw enkel pils drinken van de populaire merken.’

Helaas moeten Braziliaanse bierfans diep in de zakken tasten als ze zin hebben in een kwalitatief biertje, want de drank is duur. Dat is te wijten aan de hoge belastingen, die sinds 1 mei fel gestegen zijn. Carolina: ‘Vooral kleinere brouwerijen zijn daar de dupe van, grote bedrijven moeten minder belastingen betalen. Sinds de invoering van de Lei Seca (de maatregel die alcohol drinken en rijden verbiedt) en omwille van de crisis drinken mensen liever thuis in plaats van op restaurant.’

‘Maar de crisis heeft ook een positief effect. Meer en meer mensen beginnen thuis hun eigen bier te brouwen. Best lekker en goedkoop. Het vraagt een kleine investering en een beetje geduld: na twintig à dertig dagen heb je je eigen bier. Ik heb er geen tijd voor. Voor veel mensen is thuis bier brouwen een hobby, voor mij is bier werk. Ik doe liever andere dingen in mijn vrije tijd.’

Kim De Craene-Bombonati werd verliefd op een Braziliaan, trouwde met hem en schippert daardoor tussen Antwerpen en het goed 9.700 kilometer verder gelegen Braziliaanse São Paulo. Voor De Standaard Life & Style houdt ze ons wekelijks op de hoogte van haar avonturen in Brazilië.