Laat Walter Michiels met rust
Tom Naegels

Het is 22 jaar geleden dat Walter Michiels een rol had als Pico Coppens in F.C. De Kampioenen. De man is allang geen publiek figuur meer, vindt Tom Naegels, media moeten stoppen met over zijn privé-besognes te berichten.

Ik hoop dat dit het laatste artikel is waarin de naam van Walter Michiels, of die van het personage ‘Pico Coppens’, genoemd wordt.

Michiels is de afgelopen twee weken in het nieuws geweest met een verhaal dat nooit publiek had mogen worden. De voormalige acteur, die geestesziek is en in erbarmelijke omstandigheden leeft, heeft een conflict gehad met zijn huisbazin, blijkbaar omdat hij vernielingen heeft aangebracht in zijn huurflat. Die huisbazin heeft een stap gezet die ze onder andere omstandigheden, met een andere huurder, nooit had kunnen zetten: ze heeft misbruik gemaakt van het feit dat Michiels ooit beroemd is geweest om haar probleem aan de grote klok te hangen.

Er was geen enkele reden voor welk nieuwsmedium dan ook om op die vraag in te gaan. Walter Michiels is geen publiek figuur. Zijn personage is in 1993 uit F.C. De Kampioenen geschreven. Dat is 22 jaar geleden. Sowieso heeft hij de rol maar vier jaar gespeeld. Is het niet redelijk om in zo’n geval voor een uitdoofscenario te pleiten, een recht om vergeten te worden? Moet een man van 52 nog altijd verdragen dat zijn problemen publiek gemaakt worden, omdat hij tussen zijn 27ste en zijn 30ste hoopte op een carrière als acteur?

De deontologie schrijft bovendien voor dat journalisten omzichtig omspringen met ‘mensen in een maatschappelijk kwetsbare situatie’. ‘De journalist respecteert de menselijke waardigheid en tast ze niet verder aan dan noodzakelijk is in het maatschappelijk belang van de berichtgeving.’

Wie duidelijk in armoede leeft en kampt met psychische problemen, lijkt me kwetsbaar. Het louter tonen van de afgetakelde Michiels, die dan ook nog mag vertellen dat hij zijn gevoeg doet op een emmer, was voor mij een inbreuk op zijn waardigheid. Welk maatschappelijk belang, hoe ruim ook gedefinieerd, is er gediend met dit verhaal?

Lelijk huis houden

Ik zit hier al twee weken mee in mijn maag. Oorspronkelijk was ik niet van plan om erover te schrijven. De Standaard had er niet echt veel mee gedaan, en wat ermee gedaan was, is weer verwijderd. Op 22 april verscheen een kort stukje in de rubriek ‘beroemd en bizar’ op De Standaard Online, onder de woordspeling ‘Walter “Pico” Michiels houdt lelijk huis in appartement’. Op de Facebookpagina van de krant lokte dat ontzettend veel negatieve commentaren uit: ‘ik vind het heel schrijnend dat dit in de media komt’, ‘wat een tekort aan media-ethiek’, ‘shame on you de standaard’, ‘komaan... een beetje respect aub’ of ‘die man heeft hulp nodig, geen media-aandacht’. Ik was het met die lezers eens en heb dat aan de online-redactie laten weten. Na overleg heeft ze besloten om het artikel te verwijderen.

Ook andere media, zag ik, deden er niet echt véél mee. Alles begon op 22 april met een kort berichtje van nog geen minuut in het nieuws van de regionale Brabantse tv-zender ROB-tv. Dat leidde dezelfde dag tot een korte vermelding op de nieuwssites van Het Laatste Nieuws, Het Nieuwsblad, Gazet van Antwerpen, Het Belang van Limburg en in eerste instantie dus ook De Standaard, en de dag nadien tot een zeer kort stukje in de papieren edities van de populaire kranten. Vorige week waren er dan één à twee pagina’s in de societybladen Dag Allemaal, Story en TV Familie. Je voelde dat niemand het echt belangrijk vond, maar wel lollig genoeg om te melden, een zoveelste episode in een ongoing story, die routineus opgevolgd werd.

Veenbrand

Pas deze week werd het me te veel. Afgelopen maandag werd het verhaal immers weer opgerakeld, en typisch opnieuw in de marge: in een recensie in Het Laatste Nieuws van de nieuwe zaalshow van Tegen de sterren op. Een van de grappen daar was: ‘Wat een dag! Pico heeft net mijn appartement verbouwd.’ Heerlijk, vond de recensent, hoe de scenaristen de show actueel hielden.

Toen pas viel mijn frank. Dit is nieuws als een veenbrand. Onopvallend, onder de radar, niemand pakt er groot mee uit, maar wat begon als een regionaal stukje fait divers is twee weken later een mop in een zaalshow van VTM en Studio 100. Wat betekent dat iedereen ervan op de hoogte is. Het hele land. Van de miserie van een man die het verdient om nooit meer Pico Coppens te hoeven zijn.

Dit is dus een oproep aan al mijn collega’s-journalisten, voor welke redactie ze ook werken. Ik ben niet de ombudsman van Het Laatste Nieuws, niet die van Story, niet die van Het Nieuwsblad, Rob TV of Dag Allemaal. Ik kan hen niet vragen om eventueel nieuwe verhalen over de ellende van Walter Michiels te negeren. Maar denk erover na, hoe zo’n veenbrand blijft smeulen tot alles in de as ligt. Verdient een zieke, arme, ouder wordende man het echt om als running gag gebruikt te worden door jonge, hippe acteurs en journalisten, even jong en hip als hij destijds, even ambitieus als hij destijds, die het zich niet kunnen voorstellen om ooit te eindigen zoals hij?

Er zijn beroemdheden genoeg, toch? Deze man is er allang geen meer.

Correctie. Dit artikel werd aangepast op 6 mei 2015. ROB-tv is de regionale Brabantse omroep, niet de Kempense.

De ombudsman houdt de redactie van De Standaard wekelijks een spiegel voor. Opmerkingen over journalistiek in De Standaard kan u melden via ombudsman@standaard.be en via www.standaard.be/ombudsman, waar u ook links vindt naar zijn Facebook- en Twitterpagina (@OmbudsDS)