De Belgische choreograaf en regisseur Alain Platel heeft tijdens een ceremonie op de Franse ambassade uit handen van ambassadeur Bernard Valero het ereteken van Commandeur in de Orde van Kunsten en Letteren uitgereikt gekregen. Dat is de hoogste artistieke onderscheiding die onze zuiderburen toekennen.

De Franse Orde van de Kunsten en Letteren onderscheidt drie rangen: Chevalier, Officier en Commandeur. Sinds 1957 worden de drie graden jaarlijks gegeven aan personen die zich onderscheiden door bijzondere artistieke verdiensten en die hebben bijgedragen aan de verrijking van de kunsten in Frankrijk en de wereld.

Alain Platel - broer van Pascale Platel - is regisseur en choreograaf en richtte in 1984 het Gentse dansgezelschap Les ballets C de la B (les Ballets Contemporains de la Belgique) op, dat uitgroeide tot een succesvolle groep in binnen- en buitenland. Hij werd in 2001 al gehuldigd als Chevalier. Als Commandeur de l’Orde des Arts et des Lettres schuift Platel aan bij het rijtje van onderscheiden beroemdheden als Patti Smith, Audrey Hepburn, Bob Dylan, Dalida, Umberto Eco, David Bowie en Václav Havel.

Slechts enkele andere Belgen werden tot nog toe met deze hoogste graad gehuldigd: operadirecteur Gerard Mortier, choreografe Anne Teresa De Keersmaeker, schilder Paul Delvaux en operazanger José Van Dam. Zanger Arno is chevalier in dezelfde orde.

De creaties van Platel worden veel opgevoerd op Franse podia, van Parijs over Lyon tot Avignon. Platel wordt gehuldigd voor een uniek oeuvre op het kruispunt van theater, dans, muziek en circus. Hij houdt van vormexperimenten die de blik van de toeschouwer verruimen, zo heet het. Platels werk valt niet makkelijk in hokjes te plaatsen. Het is grensoverschrijdend in de ruime zin van het woord. In zijn choreografieën bundelt hij tegenstellingen en extremen en ruimt hij steeds plaats voor het onverwachte. Het onvolmaakte en het kwetsbare vormen de uitgangspunten van zijn werk dat gekenmerkt wordt door eenvoud, humor, ingetogenheid en ogenschijnlijke chaos. De sfeer pendelt tussen uitbundigheid en melancholie, tussen romantiek en realisme.

In november 2012 werd Platel al benoemd tot doctor honoris causa aan de Université d’Artois in het Noord-Franse Arras. Belangrijke werken van hem zijn Stabat Mater (1984), Emma (1988), Bonjour Madame (1993), Moeder en kind (met Arne Sierens, 1995), La tristeza complice (1995), Bernadetje (met Arne Sierens, 1996), Iets op Bach (1998), C(h)oeurs (2012) en tauberbach (2013).